ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

513

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

ازين همه و هر روزى بناشتا بخورذ سه درم سنك و از بس وى شراب غوره « 1 » خورذ « 1 » با دوغ بز « 2 » ، و اين داروها را استاذ « 3 » قاطع النسل كفتى . و بوذ كى از تيزى « 4 » خون بوذ جنانك اكر كسى را تب آيذ خواب بيند يا جماع آرزو كند و نشان وى آن بوذ كى از بس جماع سست كردذ و اين منى ( f . 411 ) سوزان بيرون آيذ ، و بوذ كى بول كند سر قضيب وى « 5 » بسوزد ، و علاج وى بداروهاء خنك بوذ جن كدو و بابرك و كنكاو و شير ترش و به آب سرد اندر آمذن « 6 » ، و اسبغول « 7 » و سركا « 7 » و تخم بنج‌انكشت بر بشت بستن ، و دوغ ترش به كار بايذ داشتن . و اين جنين داروها به كار دارذ ، [ انج قضيب را سست كند ] « 8 » : بكيرذ تخم كنكاو ده درم سنك كل سرخ دو درم سنك تخم بابرك ده درم سنك اسبغول « 9 » و كشنيز خشك سه سه درم سنك جلنار و برك نيلوبر دو دو « 9 » درم سنك ، شربتى كوفته و بيخته ازين داروها سه درم سنك با دانك سنكى كافور به كار [ دارذ ] « 10 » تا به شوذ . فى انتشار الدايم « 11 » باز اكر قضيب دايم بباى باشد اكر « 12 » نشان كرمى بوذ بدان داروهاى مقلل المنى كبا كافورست علاج كند و خون بركيرذ و داروها كار دهند . ان غذاها كى سرد بوند « 13 » ، باز اكر نشان سردى بوذ ان داروها بايذ كورا

--> ( 1 - 1 ) - ف : خوذ ( 2 ) - ب ه : و اب نار ترش ( 3 ) - « ب ه » و « م » : رحمه اللّه ( 4 ) - ف : پرى ( 5 ) - ف : او ( 6 ) - ب ه : نشستن ( 7 - 7 ) - ف : بسركا ( 8 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 9 - 9 ) - ف : سه درمسنك كشنيز خشك سه درمسنك جلنار دو درمسنك برك نيلوپر دو ( 10 ) - از « ف » و « ب ه » و « م » افزوده شد . در اصل : داشته . ب ه : افزوده . جند روز ( 11 ) - ف : باب انتشار دايم ( 12 ) - ف : « اكر » ندارد ( 13 ) - ف : بوذ