ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

484

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و اكر كرمى بوذ به شراب بنفشه يا بجلّاب « 1 » ، و اكر بدين درد كم نشود دليل آن بوذ كى ريم بسيارست ، انكاه حقنه نرم بايذ كردن و باز حقنها تيز و داروهاء مدر بايذ خوردن و آنكه ريم بيرون ارذ ، و اين داروها اين بوذ « 2 » : تخم بنج انكشت و شاخ فريژ بكوبى هر دو را و بدهى يك مثقال بما العسل و اب رازيانه و كرفش معصور ، و اكر بدين علاج ريم بيرون آمذ و الا برّ سياوشان و فطراساليون و ايرسا با بيخ سوس بجوشاند و با انجير و ميويز « 3 » بىدانه طايفى « 3 » ، و ازين آب خورد با كلنكبين عسلى ، و كر برين طبيخ زوفا و « 4 » تخم كرفش يار كنى به ايذ و اكر مقل « 5 » به شراب شيرين‌دار بكدازى تا بخورد ، از مقل سه درم سنك ، اين نيز ريم فروذ ارد ، و نشان آنك ريم بسيار بود لرزه كرفتن [ بوذ ] « 6 » هر روزى و از بس لرزه ريم فرود آمدن « 7 » بوذ و تمدّد كى بيابذ « 7 » بجايكاه كرده بر و درد سرونها و « 4 » با وى درد و كرانى كه بكرده بيايذ و تبهاء مختلف و سوختن و تلهّب بجاى كرده كاه و بول از اول رنگين بوذ و باز سبيد كردذ و جن ريم بيرون آيذ « 8 » اين‌همه اعراض كم كردند « 9 » ، و اكر رنك ريم سبيد بوذ « 10 » و كنده نبوذ زوذ به كردد ، و اكر رنك « 11 » سرب رنك بوذ يا كنده « 12 » يا كوشت بارها با « 13 » ريم بيرون آيذ بذ بوذ ، و اكر ميل سوى امعا كند بذ بوذ ، و اكر به شكم « 14 » كرد ايذ آنجا كى آب استسقا بوذ « 15 » آن نيز بذ بوذ ، و علاج وى ياذ كردم بباب مدّه و جمع شذن از بس ذات الجنب ( f . 388 ) ، كى علاج ريم شوشه « 16 » و علاج ذوسنطاريا ماننده بوذ و علاج

--> ( 1 ) - ف : جلاب ( 2 ) - ف : بوند ( 3 - 3 ) - ف : طايفى بىدانه ( 4 ) - ف : « و » ندارد ( 5 ) - ف : افزوده . را ( 6 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 7 - 7 ) - ف : و تمدد كه بيايذ ( 8 ) - ف : آمد ( 9 ) - ف : كم كردذ ( 10 ) - ف : سپيذ كردذ ( 11 ) - ف : « رنك » ندارد ( 12 ) - ف : افزوده . و ( 13 ) - ف : « با » ندارد ( 14 ) - ف : در شكم ( 15 ) - ب ه : كرد آيذ ( 16 ) - ب ه : و حجاب