دهند « 1 » ، و ضمادها بايذ كردن مر سبرز را جنانك ياذ كردم ( f . 383 ) و غذا زيربا دارذ اينك وجه معالجت اين بوذ مرين علت را « 2 » . باب بيماريهاى كرده « 3 » كرده را بيماريها آيذ جنانك « 4 » ديكر اندامها را ايذ « 5 » ، اعنى سوء المزاج و سوء الهيئه و تفرّق الاتصال ، و بيماريهاء خاص آيذ جن سنك و اماس و ضعف و لاغرى گرده كى ورا هزال كويند و خون « 6 » و ريم رفتن كى از آن اماس بوذ كى اندر كرده بديد آيذ و بمجرى قضيب با بول بيرون آيذ و دشوارى كميز كردن « 7 » . امّا علامات سو مزاج كرم كى مر كرده را افتد آن بوذ كجشنكى « 8 » كند دايم و آب خورذ بسيار « 8 » دمادم و از بس وى زوذ گميز كند و بول وى سبيد بوذ بلون « 9 » آب جوى ، اما سبب « 10 » نابوذن بول « 11 » بكرده بدان قدر كى رنك كيرذ و نابوذن آب بجكر تا انجا نيز رنك كيرذ « 12 » كرمى كرده بوذ تا آب بسيار خواهد و اين علت را ببارسى برميز كويند و بتازى دوّاره و بيونانى دبانيطس « 13 » اعنى دولابى كه از يك روى بر كردد و از ديكر روى تهى كند ، و علاج اين علت آن بوذ كبجائى خنك باشد و بسيار بخسبذ بر آن جاى خنك و اكر بدان « 14 » جاى جيزهاء خنك نهد نيز به بوذ و به روزى

--> ( 1 ) - ف : بفزايد . ب ه : افزايند . ( 2 ) - ف : « مرين علت را » ندارد ( 3 ) - ف : باب علل كرده ( 4 ) - ف : جنان ( 5 ) - ف : « آيذ » ندارد ( 6 ) - ف : افزوده . رفتن ( 7 ) - ب ه : كى هم از وى باشد ( 8 - 8 ) - ف : دايم كند و آب خوردن بسيار ( 9 ) - ف : برنك ( 10 ) - ب ه : اين بول ( 11 ) - ب ه : باشد ( 12 ) - ب ه : و سبب اين ( 13 ) - ف : دنانيطس ( 14 ) - ف : بران