ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

473

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

بيك‌بار تمام كردن از قبل كرانى اين آماس را ، بميانه « 1 » دم زدن وى بكسلد ، باز جهد كند و دم تمام كند ، تنفّس بكائى بدان خوانذ بقراط ، كى كوذكان را از بس « 2 » كرستن بسيار اين بيفتذ ، و آن « 2 » از ضعيفى قوّت حجاب ايشان بوذ ، و بوذ « 3 » كى ببيماريهاء سبرز جكر بيمار كردذ و استسقا بديذ آيذ ( f . 378 ) . باز اكر نفخه بوذ بدست بديد بوذ « 4 » و علاج اين‌همه بيماريها « 5 » ياذ كنم « 6 » . اين بيماريها سبرز ماننده بوذ ببيماريهاء جكر و علامات وى همان بوذ كى بيماريها جكر را ياذ كردم . اكر سبرز را « 7 » سو مزاج كرم بوذ « 8 » تب كند و دهان خشك شود « 7 » و سوى دست جب تلهّب كند كى اكر دست بر جاى سبرز نهى « 9 » آن « 9 » كرمى بديد بوذ و بدين بيمارى آب سطبر بوذ « 10 » و سرخ بغايت بوذ « 11 » و بوذ كه بسياهى زند و قى تلخ سياه‌رنك بسيار افتد ، و علاج وى « 12 » كشكاب بود و سكنكبين بزورى بوذ « 12 » كى بوى اندر بيخ كبر بوذ و اقراص « 13 » انبربارس كه بوى « 14 » كبر به كار رفته بود ، و غذا سكبا به كار « 15 » دارد « 16 » و آب رازيانه و هندبا و كرفش بسيار خورذ و اقراص انبربارس « 17 » و اقراص كل با سكنگبين بزورى ، و بر سبرز نهذ صندل و سركا و كلاب دايم با برك بيد و سركا . و اكر سو مزاج « 18 » سرد بوذ همان علامات « 18 » بديد آيذ كى سو مزاج سرد « 19 » جكر را بوذ ، و نشان وى آن بوذ كه جذب نتواند كردن سودا را و

--> ( 1 ) - ب ه : اندر ان ( 2 - 2 ) - ف : كريستن بسيار اين نيفتذ و اين ( 3 ) - ف : « و بوذ » ندارد ( 4 ) - ف : پديذ آيذ ( 5 ) - ب ه : نيز ( 6 ) - ب ه : بتوفيق اللّه عز و جل ( 7 - 7 ) - ف : سوى مزاج كرم افتذ تب كند و دهان را خشك كند ( 8 ) - ب ه : افتد ( 9 - 9 ) - ف : از ( 10 ) - ب ه : ظ . بقوام و بلون ( 11 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 12 - 12 ) - ف : آب كشك و سكنكبين بزورى بود ( 14 - 13 ) - ف : امبربارس كه بوى اندر ( 14 ) - ب ه : بيخ كبر يا ( 15 ) - ف : « به كار » ندارد ( 16 ) - ب ه : بكبر ( 17 ) - ف : امبربارس ( 18 - 18 ) - ف : بارد بوذ همان علامت ( 19 ) - ف : بارد