ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

455

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

علك جك از هر يكى جهار درم سنك سنبل و زعفران و دارجينى و سليخه از هر يكى يك درم سنك فقاح اذخر و « 1 » قصب الذريره و مقل « 1 » از هر يكى دو درم سنك و نيم ميويز منقّا بىدانه و « 2 » بوست از وى آخته بيست و بنج درم سنك ، اين‌همه را بكوبذ و بانكبين معجون كنذ ، انكبين به اندازه و « 3 » شربتى يك درم سنك تا دو درم سنك بطبيخ زوفا فرغار كرده و ميويز را به شراب كهن فرغار كرده كى از آنجا بيرون آرذ و بكوبذ و ببالايذ « 4 » و باز او را با اين ديكر داروها يار كند و علك جك بانكبين بكدازذ و باز همه بيك جاى برآميزذ ، باز اكر « 5 » از قبل كرده آمذه بوذ بدان داروها علاج كند « 6 » كى كرده را كرم كند و آن بباب كرده ياذ كنم ، و باز اكر از قبل سبرز آمذه بوذ آن نيز بباب سبرز ياذ كنم و من بسيار علاج كردم اين نوع استسقا را بكلنكبين و عود هندى و مصطكى ، كلنكبين ده درم سنك عود دانك نيم مصطكى نيم درم سنك و هر روز « 7 » دوبار بدادمى يكى بناشتا و ديكر بوقت خواب « 8 » نماز خفتن ، و اين نوع را لعوق طباشير نيز نيك بوذ ، و اكر تن وى پر « 9 » بوذ اسهال بايذ كردن ، كلكلانه نيك بوذ بدانك شكم آرذ و حبّ اشعيا و حبّ بهرام « 10 » بشايذ و نسخت اين حبّها بقراباذين بسر سرابيون يا بى و من جند بار علاج كردم « 11 » بمعجون دحمرثا همه آن بوذ كه « 11 » به شدند ، باز اكر دانى كخون بلغمانى بسيارست و « 12 » طاقت دارذ خون « 13 » بردارذ ( f . 364 ) جنانك بباب سو الحال ياذ كردم و از همه يارهء فيقرا به آيذ كى به كار دارى كاه

--> ( 1 - 1 ) - ف : مقل و قصب الذريره ( 2 ) - ب ه : بى ( 3 ) - ف : « و » ندارد ( 4 ) - ف : بالايذ ( 5 ) - ب ه : علت ( 6 ) - ف : علاج كنى ( 7 ) - ف : هر روزى ( 8 ) - م : افزوده . و ( 9 ) - اين كلمه در اصل « تر » هم خوانده مىشود . م : تر ( 10 ) - ب ه : ( 11 - 11 ) - ف : معجون دحمرثا آن‌همه ( 12 ) - ب ه : مرد ( 13 ) - ف : چن