ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
451
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
سردى جكر از جند كونه ، بوذ يا از غذاها سرد و ابهاء سرد « 1 » خورذن بوذ « 2 » ، و خون بركرفتن بسيار ، يا خون رفتن بسيار از مقعد و بينى و حيض ، يا گرد آمذن خون سرد كه عادت كرده بوذ بيرون آمذن اكنون باز ايستد جن خون باسور ، يا از شكم رفتن بسيار ، يا از سرد كشتن عضوى شريف جن كرده « 3 » و « 3 » حجاب ديافرغما يا شوشه ( f . 360 ) يا سبرز ، يا بمشاركت اين اعضا جكر سرد كردذ ، و بوذ كى اين ضعف جكر از كرمى بوذ و خشكى ، يا از آماس جكر « 4 » ، و بوذ كى اين آماس كرم بوذ و بوذ كى صلب بود « 5 » كى از وى استسقا « 6 » آيذ زقّى « 6 » و نشان استسقا زقّى آن بوذ كى شكم براب كردد و « 7 » جن خيك يا مشك بياماسذ كى بيمار جن از بهلو ببهلو بكردد « 8 » بانك آب شنوّذ از بهلوها ، و كردن و بازوها باريك شوذ و شكم و ساقها سطبر شوذ ، جن شكم گشاده كند نافش از جاى بيرون آمذه بوذ ، و اين آب ميان امعا كرد آمذه بوذ « 9 » و بميان بوست « 9 » شكم و اكر نشترى بزنى بر بوست شكم اين آب بيرون آيذ « 10 » و زرد بوذ ورا ما الاصفر كويند « 10 » ، و بوذ كه با اين اب باذ « 11 » بوذ و بوذ كى آب بيش بوذ و باذ كمتر و بوذ كى باذ بيش بوذ و آب كمتر و بوذ كى آب برابر بوذ با باذ ، و اكر كوئى اين آب انجا جكونه راه يابذ ، بدانك اين « 12 » خوذ اب نيست جى كيلوس است ، بيكبار « 12 »
--> ( 1 ) - ب ه : بسيار ( 2 ) - ف : « بوذ » ندارد ( 3 - 3 ) - ف : يا ( 4 ) - ف : افزوده . بوذ ( 5 ) - ب ه : ظ . . . اماس صلب اندر جكر . . . زوفا خشك سه درم برسياوشان بنج درم بيخ سوس بنج درم حلبه ده درم تخم كتان هفت درم تخم خطمى جهار درم تخم خبازى جهار درم انجير ده عدد ميويز دانه بيرون كرده بيست درم ببزند جنانك رسمست شربت جهل درم با يك مثقال روغن بادام تلخ و اكر حرارتى باشد با ما الجبن دهند . ( 6 - 6 ) - ف : زقى آيذ ( 7 ) - ف : « و » ندارد ( 8 ) - ف : كردذ ( 9 - 9 ) - - ف : و ميان ( 10 - 10 ) - ف : زرد و او را ما الاصفر خوانند ( 11 ) - ب ه : يار ( 12 - 12 ) - ف : آب خود نيست كيلوس است يكبار