و به آب برك سرو تر كنى و قلب « 1 » كنى هر يكى جند كوزى و يكى هاون بزرك بر انكشت آتش « 2 » كنى و يكى خشت بخته ميانه سولاخ كنى [ و ] « 3 » باز نمد يا « 4 » بنبه كنانه بر ان خشت نهى و يكى « 5 » از ان قلبها « 5 » بر اتش نهى و بيمار مقعد بر آن سولاخ نهذ تا آن دوذ و تبش اآن « 6 » قلب بمقعد رسد « 6 » و صبر كند تا باسور را نيم‌سوخته كند باز باب برك مورد اندر نشيند و باز مرهم كرنب اندر بندد يا بلادر « 7 » به آتش برفكند و بر ان « 7 » دوذ وى بدارذ « 8 » مقعد « 8 » را باز بمرهم كرنب علاج كنى و بيوسته « 9 » برين جمله باشد « 10 » كاه بخور كند و كاه مرهم تا بيفتذ و حذر كند از نرسك [ و كوشت ] « 11 » كاو و نمك سوذ و بنير كهن و باقلى و كرنب بخاصه و سير و بلبل ( f . 331 ) و انكزد و اشترغاز و از ان جيزها كى كوشت ايشان سودائى بوذ از حيوان . و آن كسها كى كوشت ايشان سودائى نبوذ آسان [ تر ] « 3 » بديرذ علاج از سودائى ، و نبيد « 12 » ميويز و خرمائى و فلاته « 12 » و ميبخته [ نشايذ ] « 13 » و باز انجير بستى و سيكى تلخ « 14 » كهن نيك شايسته بوذ . باز اكر ناصور بوذ و اين آن بوذ كى « 15 » ببن « 15 » ريش بوذ مغ و « 16 » بوذ كى كداره كند بمقعد اندر و بوذ كى باذ و سركين بدين سولاخ بيرون آيذ اكر جنين بوذ « 17 » كه « 17 » كداره كرده بوذ ببايذ بريذن [ تا ] « 3 » با مقعد يكى

--> ( 1 ) - ف : قلت ( 2 ) - ف : بر اتش انكشت ( 3 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 4 - 3 ) - ف : نمد و ( 5 - 5 ) - ف : ان ان قلتها ( 6 - 6 ) - ف : قلت ان با سور را بسوزد ( 7 - 7 ) - ف : بر اتش افكنى و باز بدان ( 8 - 8 ) - ف : علت ( 9 ) - ب ه : علاج ( 10 ) - ف : بباشذ ( 11 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 12 - 12 ) ف : ميويزى و خرما فلاته ( 13 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : بشايذ ب ه : افزوده . خورد م : وز نبيد ميويز و نبيد خرمايين و فلاته و ميبخته حذر كنند فاما . ( 14 ) - ف : « تلخ » ندارد ( 15 - 15 ) - ف : ظ . پير ( 16 ) - ف « و » ندارد ( 17 - 17 ) - ف : و