سعد و قرنفل و عود هندى و سنبل و قسط و سك و قصب الذريره و كوزبوا و به آب « 1 » مورد تر كرده بوند يا اب مرزنكوش و سيسنبر و ميسوسن اكر بيابذ و طعام وى « 2 » كندشكان دارذ مصوص كرده بسركا و كرفش و زفوده و سداب و سير و سيسنبر و برك ترنج اكر بيابذ . و بوذ كزلق الامعا از ضعف قوّت ماسكه بوذ از معده و روذكانى و نشان اين آن بوذ كى طعام « 3 » هيج نكشته بوذ از حال خويش يا اندكى كشته بوذ و كر « 4 » بيمار بجنبذ زوذ فروذ آيذ و كر نه‌جنبذ دير فروذ آيذ و بندارى كه سنكى از بلندى فروذ آمذ يك‌باركى فروذ آيذ « 5 » علاج وى داروهاى قابض بوذ « 6 » جن كوارش كندرو و كوارش خرنوب و كوارش مازو ، و نسخت اين داروها بقراباذين « 7 » محمد زكريا يابذ و آب هيج نخورد و سخت سرد خورد و بر معده همان ضمادهاء قابض نهذ و بست ناردان و كوارش ناردان و سفوف ناردان به كار دارد . صفت « 8 » سفوفى كقوّت ماسكه را يارى دهد سك و رامك و قصب الذّريره و مصطكى و تخم كرفس « 9 » و زيره كرمانى فرغار كرده بسركا و بريان كرده و موردانه و مازو و جلنار و نار [ دان بريان ] « 10 » كرده ازين همه برابر بكوبذ شربتى سه درم سنك بوذ بميبه و كوارش [ ابى قابض ] « 10 » نيك شايسته بوذ ( f . 318 ) بدين علت و قرص جلنار نيك بوذ و نسخت اين داروها بقرابادين بسر سرابيون بيابذ و بر معده نهذ اين ضماد « 11 » صفت بكير « 11 » مر و كندرو و قاقيا و مصطكى و

--> ( 1 ) - ف : اب ( 2 ) - ف : « وى » نذارد ( 3 ) - ب ه : كى خورده بود ( 4 ) - ف : و اكر ( 5 ) - ف : « فروذ ايد » ندارد ( 6 ) - ب ه : صفت . . . بلبل سنبل . . . سك راسن . . . نانخواه شونيز . . . از هر يكى سه درم . . . بنج درم كندر . . . ده درم . . . و بانكبين معجون كند . . از وى سه درم . . . ( 7 ) - ف : بكراباذين ( 8 ) - ف : « صفت » ندارد ( 9 ) - ف : تخم كرفش ( 10 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 11 - 11 ) - ف : ندارد