ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

374

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

فى شهوة الطّين « 1 » اين بيمارى دو كونه بوذ يك كونه زنان آبستن را بوذ جن حيض ايشان بسته شوذ و بمعده « 2 » جيزى تباه شذه گرد آيذ از ترّيها « 3 » باز قى ايذشان بسيار و جن كودك بزرك شود آن آرزوى كل خوردن بروذ از بهر آنك ترّيها « 4 » كم شذه بود لختى « 4 » بقى و لختى به غذا كوذك ، و جنان بايذ اين‌جنين زنان را كى كل خورند تا كوارش عود دهند يا كوارش آبى نا مسهل و كر كاه‌كاه قى كند روا بوذ و طعام كوشت مرغ دارند « 5 » و كوشت برّه « 6 » و بياز و سير بسركا خورند . و باز آن‌كسها را « 7 » كه كل و انكشت و كلوخ و كندم خام آرزو كند ايشان را قى بايذ كردن بسيار و باز ياره فيقرا به كار داشته با نقيع الصبر « 8 » يا صبر « 8 » و مصطكى يا حب افاويه يا طريفل خبثى و نيك منفعت كند اين طبيخ بدانك معده را باك كند و قوّت وى بيفزايذ و نيك شايسته بوذ آن‌كسها را كى سو الحال [ بديذ ] « 9 » آمذه بوذ و بشرف استسقا بوند صفته « 10 » جفت بلوط هشت درم سنك صبر شانزده درم سنك مر دو درم سنك « 11 » غافث شش درم سنك اذخر و « 12 » بيخ اذخر از هر « 13 » يكى بيابذ جهار درمسنك « 13 » ( f . 297 ) جمله اين داروها بنج بوذ بكوبذ و با يك من آب بجوشانذ تا بنيمه باز آيد و سه روز بخورذ و از

--> ( 1 ) - ف : باب فى شهوة الطين ( 2 ) - ب ه : ايشان رطوبتى ( 3 - 2 ) - ف : ايشان تريها تباه شده كردايذ ( 4 - 4 ) - ف : لختى كم شذه بوذ . ( 5 ) - ف : دارذ ( 6 ) - ب ه : ظ . نر ( 7 ) - ف : « را » ندارد ( 8 - 8 ) - ف : يا حب الصبر ( 9 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد ( 10 ) - ف : « صفته » ندارد ( 11 ) - ف : « مر دو درم سنك » ندارد ( 12 ) - ب ه : يا ( 13 - 13 ) - ف : كدام بوذ چهار درمسنك مر دو درمسنك