ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

363

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

و معده سبك كرده از اخلاط بذ و غذا قليهء خشك بوذ با بلبل و دارجينى يا كرنب يا قليهء بسركا و آبكامه . و بوذ كى از كرمى مزاج معده « 1 » افتذ علاج كفته‌ام و نيز كويم تا كار فراخ « 2 » شوذ بر تو نشان وى جشنكى بسيار بوذ و از داروهاى كرم مضرت يابذ و شهوت طعام نبوذ « 3 » علاج وى كفتم و نيز كويم اكرين « 3 » معده كرم بوذ و تر علامات وى آن بوذ كى جشنكى كم بوذ « 4 » و كرمى بسيار علاج وى قى كردن بوذ بسكنگبين ( f . 288 ) و آب كرم و ياره فيقرا به كار دارذ و هليله برورده و كر « 5 » هليله سياه كابلى با آمله بكوبذ و با ميويز جمع كند و بخورذ نيك آيذ و كلنگبين شكرى با طباشير و كل سرخ به كار دارذ يا قرص طباشير ممسك با شراب آبى و غذا ناربا و غوربا و تترى دارذ و زرك . و بوذ كى ضعيفى معده از خشكى بوذ و اين دشوار « 6 » باشد خاصه آنكاه كى سرد و خشك بوذ « 6 » و نشان اين لاغر كشتن بوذ و حالى ماننده دق با جشنكى بسيار اكر كرم حشك بوذ اسان‌تر بوذ و علاج « 7 » كشكاب بوذ و شير و بابزن اندر نشستن جنانك به خشكى شوشه ياذ كردم « 8 » و روغن بنفش اندر ماليدن و اكر با « 9 » سردى « 9 » بوذ شير و انكبين « 10 » بياميزد و به كار دارذ و اب كوشت و سيكى « 11 » اب كوشت ده ستير و سيكى بنج ستير كرم كند و بخورذ « 12 » . و بوذ كى از بس قى كردن بسيار جرم معده ضعيف كردذ و علامت « 13 » اين ان بوذ كى طعام اندكى بكوارذ و بسيار نه‌كوارذ و علاج وى شراب

--> ( 1 ) - ف : « معده » ندارد ( 2 ) - ب ه : آسان ( 3 - 3 ) - ف : اكر ( 4 ) - ف : بوذش ( 5 ) - ف : و اكر ( 6 - 6 ) - ف : بدست آيذ ( 7 ) - ب ه : ان ( 8 ) - ف : ياذ كرده‌ام ( 9 - 9 ) - ف : شربتى ( 10 ) - ب ه : باهم ( 11 ) - ب ه : خورد ( 12 ) - ب ه : جنانك كوشت ده ستير بود و سيكى بنج ستير قليه كند و بخورد ( 13 ) - ف : علامات