ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

344

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

دارذ و شراب ريحانى و خايهء نيم‌رشت و از جماع « 1 » حذر كند ( f . 272 ) و از رنج حذر كند « 1 » . و امّا خفقان گرم با سوختن و تب بوذ و نبض سريع بوذ و متواتر و علاج وى همان بوذ كى سو المزاج كرم را ياذ كرذم و به كار دارذ اين دارو صفته « 2 » بسّد و كهربا و مرواريد « 3 » و لسان الثور و شب يمانى و كل ارمنى از هر يكى يك مثقال « 4 » بلنك مشك « 4 » نيم مثقال شكّر سبيد هفت مثقال كافور دانكنيم اين‌همه را « 5 » جمع كند بانكبين شربتى يك مثقال بوذ با آب سرد و بوذ كى خفقان از سودا بوذ و علامات وى آن بوذ كبا وى وسواس بوذ و اندر انديشه‌ى محال « 6 » و علاج وى آن بوذ كى بباب ماليخوليا ياذ كردم . و باز علاج غشى آن بوذ كى كلاب سرد كرده بر روى [ او ] « 7 » زنى و موى كشيدن و تن ماليذن و مشك اندر بينى دميذن و اطراف ماليذن و طعامهاى « 8 » بويناك جن كردنا « 8 » و كباب بيش آوردن و « 9 » بجنبانند او را و « 9 » دوا المسك را بكدازند « 10 » بكلاب و بستم بكلو « 11 » فرو كنند و فرو ريزند بسروى كاو « 12 » و كر با آب سيب كدازند « 12 » به بوذ و كعك را با سيكى ريحانى قوى بكدازند « 13 » تا جن آردها له كردذ و آب سيب و آب كوشت بر وى افكند و بكلوش « 14 » فرو كند و جن به هوش باز آيذ بنكرند كى سبب كدام اندام « 15 » بوذست همان اندام « 15 » را علاج كنند « 16 » .

--> ( 1 - 1 ) - ف : و رنج حذر كند . ( 2 ) - ف : « صفته » ندارد م : نسخت وى ( 3 ) - ب ه : ناسفته ( 4 - 4 ) - « ف » و « م » : سك مشك ( 5 ) - ب ه : بسايذ و ( 6 ) - ب ه : بسيار باشد ( 7 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 8 - 8 ) - ف : بوك‌ناك كندنا ( 9 - 9 ) - ف : جنبانيذن ( 10 ) - ف : بكذارذ . م : بكسارند ( 11 ) - ب ه : او ( 12 - 12 ) - ف : و اكر باب سيب كذارند ( 13 ) - ف : بكذازذ ( 14 ) - ف : بكلو ( 15 - 15 ) - ف : بوذه است ان ( 16 ) - « ب ه » و « م » : افزوده . على حده