اين طبيخ بدهندش صفت وى « 1 » كشك جو بنج ستير عنّاب ده شمار سقبستان « 2 » سى شمار كثيرا و صمغ عربى و تخم خطمى از هر يكى سه درم سنك اين همه « 3 » بجوشاند و با روغن بادام شكّر يار كند و بخورذ و نار شيرين بسيار خورذ و غذا سباناخ و ذخنج دارذ و كدو و كشك بروغن بادام و شكر و بر سينه بمالذ روغن نيلوبر و روغن بنفش و موم مصفا و اب « 4 » باقلى نيز شايسته بود « 5 » اينك علاج ازين كونه بوذ و كر مرهم « 6 » كند از مغز استخوان كاو و روغن كاو و اندكى [ ريتيانه ] « 7 » و بر سينه نهد صواب آيذ و باز به آخر كار علاج سل بايذ كردن اكر ريم كند « 8 » . اكنون سل ياذ كنم ان شاء اللّه تعالى « 8 » . باب سل « 9 » جن شوشه ريش كردذ و تبها تيز كيرذ و تن لاغر كردذ و از پس « 10 » سرفهاء « 10 » تيز افتد كى از بس نزلهاء كرم افتاذه بوذ يا از بس ذات الريه يا از بس ذات الجنب آن را سل خوانند و نشان وى آن بوذ ( f . 264 ) كى بيمار را ناخنان كژ كردد « 11 » سرها اندر آورده و موى بريزذ « 12 » و بسرفه ريم بيرون آيذ و آن ريم كنده بود و كر بر آتش نهى از وى كند استخوان سوخته آيذ يا كند بشم و اين مردمان بآفرينش ماننده آمذه بوند « 13 » مر مرغان را كه « 13 » سينه ايشان تنك بوذ و كتفها برآمذه كى مجنح كويند « 14 » ببايذ دانستن كه شوشه

--> ( 1 ) - ف : « صفت وى » ندارد ( 2 ) - ف : سكپستان ( 3 ) - ف : افزوده . را ( 4 ) - ف : و به آب ( 5 ) - ب ه : خوردن ( 6 ) - ف : بمرهم ( 7 ) - در اصل : ريتسانه . ف : ظ . تيبانه . م : رتينانه . ب ه : افزوده . و كندرو اعنى علك جك ( 8 - 8 ) - ف : سل ياذ كنم . ( 9 ) - ف : باب فى السل . ب ه : افزوده . ريش شوشه ( 10 - 10 ) - ف : تبها ( 11 ) - ف : كر كرده ( 12 ) - ب ه : از سر ( 13 - 13 ) - ف : مرغان را ( 14 ) - ف : افزوده . و