ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
332
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
بيماريش بزيادت بوذ و بروز سيم بحرانى « 1 » تمام بديد آمذ و بيمارى بكدشت اكنون « 2 » جو از « 2 » هفده تا سى شمار كنى جهارده روز « 3 » بوذ اينك جنين بايذ دانستن اين شمار را . اكنون ياذ كنم علاج « 4 » آن آماس كى از خون بلغمى بوذ و علاج راست كردن « 5 » همين بوذ كياذ كردم الّا آنك حقنه اندكى تيزتر بايذ كردن و « 6 » مقدارى « 6 » تخم معصفر بفزايى ( f . 262 ) و بطبيخ زوفا انجير بستى و بيخ سوس بفزائى و كشكاب « 7 » به آب عسل « 7 » دهى و رك نزنى و غذا سبوساب دارى جنانك « 8 » بدين آماس « 8 » صفرائى غذا سباناخ دارى و ذخنج و حريره بكشكاب كرده و جلّاب را بسيار نفع است بدين بيمارى و علاج ذات الجنب ناخالص بفصد بوذ و « 9 » بضماد شوصه « 9 » [ نسخت ضماد ] « 10 » حلبه و تخم كتّان و بابونه و بنفشه خشك و خطمى « 11 » و شبت و آرد كشك و سبوس كندم اينهمه را ببزذ جن عصيده و باز روغن « 12 » بنفش بر وى افكند « 12 » و كرم بآماس برنهد و غذا سبوساب دارذ ببانيذ كرده و كر تب تيز بوذ شكر برافكند بجاى بانيذ و همان داروها كياذ كردم نكاه دارذ از كشكاب و طبيخ زوفا و آنج بدين ماند مكر حقنه و بوذ كى علامات آميخته آيذ علاج آميخته بايذ كردن جنانك اكر آماس بر ان عضلها آيذ كى ميان استخوانها بهلو بوذ هم فصد بايذ كردن و هم حقنه و آن شرابها « 13 » ببايذ داذن و آن ضمادها را ببايذ « 13 » نهادن تا هر دو كونه علاج كرده آيذ و كر نفث سياه بوذ علاج سخت لطيف بايذ كردن و با تطفيت
--> ( 1 ) - ف : بحران ( 2 - 2 ) - ف : اين ( 3 ) - ف : « روز » ندارد ( 4 ) - ف : « علاج » ندارد ( 5 ) - ف : « كردن » ندارد ( 6 - 6 ) - ف : به مقدارى كه ( 7 - 7 ) - ف : ناب و عسل ( 8 - 8 ) - ف : باماس ( 9 - 9 ) - ف : بذين ضماد بكيرذ ( 10 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 11 ) - ب ه : سبيد ( 12 - 12 ) - ف : بنفشه بر وى فكند . ( 13 - 13 ) - ف : نبايذ داذن و اين ضمادها بربايذ