علاج كردم بدين بيماريها و هرج اينجا ياذ مىكنم آنست كى آزموده‌ى منست و امّا آنج مرا بوى تجربت نيست ياذ نكنم « 1 » و من شاكرد ابو القسم « 2 » مقانعى « 3 » ام و نام وى طاهر بوذ « 4 » بن محمد بن ابرهيم و شاكرد محمد بن زكريا بوذ و استاذ من براى وى رفتى اندر معالجت و من « 5 » هم براى ايشان مىروم و نيك مىآيذ « 6 » . باب علل اللسان « 7 » بيمارى زفان نوه كونه بوذ : يكى آماس « 8 » دوم كفتن « 9 » زفان سيم درشتى زفان جهارم ريش بنجم تشنج ششم گرانى « 10 » هفتم مر عنده كى زير زفان بديد ايذ نام وى بتازى ضفدع « 11 » و هشتم كوتاهى آن « 12 » رك كزير زفان بوذ « 13 » نوهم بزرك شذن زفان « 14 » تا سخن نتوانذ كفتن و من يكان‌يكان ياذ - كنم بتوفيق « 15 » خداى عزّ و جل . و امّا « 15 » آماس يا از خون بوذ و نشان وى آن بوذ كى سرخ بوذ و با سوختن و علاج وى فصد قيفال بوذ و حجامت كردن زير زنج « 16 » و غرغره -

--> ( 1 ) - ب ه : كى از استاد خويش هم‌جنين ديدم و جنين آموختم ( 2 ) - ف : ابو القاسم ( 3 ) - ب ه : افزوده . رازى ( 4 ) - ف : « بوذ » ندارد . ( 5 ) - ف : افزوده . نيز ( 6 - 1 ) - م : استاد من ابو القسم مقانعى بود نام وى طاهر بن محمد بن ابرهيم و استاذ او ابو بكر محمد بن زكريا الرازى بوذ من براى ايشان همىروم . ( 7 ) - ف : باب علل زفان و علاج وى ( 10 - 8 ) - ف : و ديكر كرفتن زفان و سديكر درشتى زفان و چهارم ريش و پنجم تشنج و ششم كرانى و ( 9 ) - ب ه : شقاق ( 11 ) - ف : افزوده . بوذ . ( 12 ) - ف : « آن » ندارد ( 13 ) - ف : زفانست . ( 14 ) - ف : ظ . زبان ( 15 - 15 ) - ف : ايزد تعالى فامّا ( 16 ) - ف : زنخ