ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

301

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

يك درم سنك مسك « 1 » نيم دانك سنك اين‌همه را بسايذ و حبّ كند و به دهان « 2 » بدارذ و بخورذ هر « 3 » روزى بامداذ « 3 » سه درم سنك ازين معجون صفته « 4 » برك مورد سه درم سنك آمله و سعد و سنبل و بوست ترنج خشك و اذخر و مصطكى و سك « 5 » مشك و قرنفل از هر يكى يك درم سنك اين‌همه را بكوبذ و بسايذ و با ميوبز بىدانه جمع كند و به كار دارذ خوب آيذ . باب القلاع « 6 » اين قلاع درد دهان بوذ و سه گونه بوذ : يكى از خون صفرائى بوذ و نشان وى آن بوذ كى سرخ و سوزان بوذ و علاج وى رك زدن بوذ و حجامت كردن به زير زنج « 7 » و شكم آوردن بهليله زرد و شكر و سقمونيا و به دهان بدارذ اين دارو « 8 » صفت وى « 8 » طباشير و كل سرخ ( f . 237 ) و كشنيز خشك و تترى و نرسك بىبوست و تخم بابرك و حنا مكى اين‌همه را كرد كند و بسايذ و اندكى كافور با وى يار كند و به دهان بدارذ و باز بكلاب و سركا مضمضمه « 9 » كند و باز ديكربار بدارذ جند بار و نام اين دارو « 10 » معروف است و مبارك . و بوذ كى اين درد دهان با سبيدى بوذ و اين بتّر از ان بيشين بوذ و

--> ( 1 ) - ف : مشك ( 2 ) - ف : افزوده . اندر ( 3 - 3 ) - ف : بامداذى ( 4 ) - ف : « صفته » ندارد ( 5 ) - ب ه : ظ . بلنك ، خ - . . . ، خ ( 6 ) - ف : باب فى القلاع و علاجه . بعض از كلمات اين فصل در نسخه « ف » خوانده نمىشود . ( 7 ) - ف : زنخ ( 8 - 8 ) - ف : ندارد ( 9 ) - ظاهرا « مضمضه » . ( 10 ) - ب ه : انثر است .