و آنكاه لختى روغن بادام بكوش فرو كند اكر جند بار اين بكند و به نشوذ « 1 » و الّا يكى جوب شبت آرند و آن جوب را بكوش اندر كنند و بر سر ديكر لختى بنبه نهند « 2 » و آتش اندر « 3 » زنند « 4 » آن همه آب را آن آتش « 5 » بخويشتن كشذ و جيزى نمانذ و لكن نكاه بايذ داشتن تا « 6 » آتش بر روى « 6 » و ريش و جايى نه‌افتد « 7 » ببارهء كاغذ كى بدان ميانه بسازذ « 8 » . اينك علاج كوش بدين‌كونه بوذ و بدانك كوش بمغز سر « 9 » نزديك بوذ و نبايذ تا ضرر افتذ و بمغز سر « 9 » رسذ « 10 » بيوسته بر وى ضماد بايذ داشتن و بر سر آرد كشك و خطمى و بنفشه و بابونه ببايذ كوفتن و روغن بنفش با اين يار كردن و كوش « 11 » را و سر را « 11 » بوى اندر كرفتن و طعام اندكى بايذ خوردن و از كوشت خوردن حذر بايذ كردن و از شيرينى بخاصه « 12 » از شراب « 12 » . فى الطّنين « 13 » و بكوش بيمارى است كى ورا « 14 » طنين خوانند و آن دو كونه بوذ يكى از ناكواريدن طعام بوذ و از بسيار « 15 » خوردن و از بس طعام « 16 » خفتن « 16 » و علاج وى علاج سردى بوذ اكنون « 17 » اكر بابونه و سيسنبر و اكليل الملك و

--> ( 1 ) - ف : شوذ ( 2 ) - ف : نهذ ( 3 ) - ب ه : بنبه ( 4 ) - ف : زنذ ( 5 ) - ف : « آن آتش » ندارد . ( 6 - 6 ) - ف : آن اتش بر وى ( 7 ) - ف : نيفتد ( 8 ) - ب ه : يا بارهء كرباس بريش و روى بربندد آنكاه اين عمل كند ، صح . ( 9 ) - ف : « سر » ندارد ( 10 ) - ب ه : و ( 11 - 11 ) - ف : و سر ( 12 - 12 ) - ف : شراب كه نبايذ خوردن ( 13 ) - ف : باب فى ذكر الطنين ( 14 ) - ف : آن را ( 15 ) - ف : بسيارى ( 16 - 16 ) - ف : خواب آوردن ( 17 ) - ف : « اكنون » ندارد