ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
285
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
فى الجرب فى العين « 1 » و بوذ كى « 2 » بر بسها « 2 » خارش افتذ ( f . 225 ) كى ورا گر خوانند و علاج وى شافهى « 3 » سبز بوذ و كر « 4 » بشافه سبز به نشوذ ببايذ تراشيدن بشكر و خون - بردارذ و مسهل خورذ جند بار و علاج ضعف بصر بايذ كردن ان را كى از خشكى آمده بوذ . اكنون علل كوش ياذ كنم . باب اوجاع الاذن « 5 » درد كوش يا با « 6 » آماس بود و آن از بسيارى خون بوذ و حال وى خود « 7 » ظاهر بوذ و علاج « 7 » فصد كردن بوذ و خون بسيار بركرفتن باز بگيرذ روغن كل ده درم سنك و با وى يار كند بنج درم سنگ سركا و همى جوشانذ تا سركا بروذ و روغن بماند آنكاه آن روغن « 8 » بكوش اندر جكانذ نيم كرم به روزى جند بار و اكر به نشوذ سبيدى « 9 » خايه با شير زنان « 10 » اندر جكانذ نيك آيذ و بوذ كى اين آماس جو « 11 » دمّلى بوذ يا جن تبشى كه آنجا بردميذه بوذ اين را ببايذ بزانيذن و نشان اين آن بوذ كبا وى تب صعب بوذ و ضربان و درد
--> ( 1 ) - ف : باب كرّ چشم . ب ه : افزوذه . و علاجه . ( 2 - 2 ) - ف : بريشها . م : مر ريشها را ( 3 ) - ف : بشافهء ( 4 ) - ف : و اكر ( 5 ) - ف : باب درد كوش ( 6 ) - ف : « با » ندارد ( 7 - 7 ) - ف : ظاهرست و علاج وى ( 8 ) - ف : « آن روغن » ندارد ( 9 ) - ف : سپيذهء ( 10 ) - ب ه : بيكجا بزند و بكوش اندر . . . كر شافه كافورى . . . با شير زنان يار كند . م : بيكجا بزند و بكوش اندر جكاند با شافه كافورى با شير زنان بيكجا بزند و بكوش اندر جكاند . ( 11 ) - ف : چن