ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
247
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
سنك بايذ و ترب جندانى كه ده ستير آب آيذ . اين ترب را بكوبذ و آب بكشد و انكبين بوى برافكند و بخورد از بس طعام « 1 » طعامى كه بوى ماهى شور بوذه بوذ . و نشان اين كونه ماليخوليا كه ورا مراقى خوانند اين بوذ كى طعام بسيار آرزو كند اين بيماران را و نكوارذشان « 2 » و شكم ( f . 197 ) باذ كيرذشان « 2 » و دايم شكم روذشان با قراقر و نفخ و « 3 » دايم مزهى دهانشان ترش بوذ و روى سبز بوذ و ركها كبوذ بوذ بر بشت دست و بر اندامهاى ديكر ظاهر « 4 » جو « 4 » اين علامات ديدى بدانك ماليخوليا مراقى است انكاه بفرماى « 5 » معجونهاء بزرك به كار داشتن جن دوا المسك و كوارش عودى و گوارش عنبرى و سفر جلى نامسهل و كوارش مفرح و كوارش بنج نوش و شراب ريم آهن كبا مشك بوذ . اينك جمله علاج ماليخوليا اين بوذ كترا ياذ كردم و حبّها و معجونهاى ديكر بقراباذين ياذ كنم « 6 » . باب قطرب « 7 » بيش از آنك صرع ياذ كنم يكى بيماريست ورا « 8 » قطرب خوانند ياذ - كنم اين قطرب يكى ديوانكى است كى خرذ از مردم ببرذ از خشكى بسيار
--> ( 1 ) - ف : « طعام » ندارد ( 2 - 2 ) - ف : و باذكيرذ شكم ايشان . ( 3 ) - ف : « و » ندارد ( 4 - 4 ) - ف : بوذچن ( 5 ) - ف : فرماى ( 6 ) - ف : افزوده . ان شاء اللّه . ( 7 ) - ف : باب فى القطرب ( 8 ) - ف : كه او را