ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
220
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
و باز آن درد سر كه بذات خويش بيمارى بوذ دو كونه بوذ يا بىمايه بوذ يا با مايه و آن مايه يا رطوبتى بوذ كرم يا رطوبتى بوذ سرد يا بخارها بوند كه تمدد كنند مر اغشيهء دماغ را و عروق دماغ را يا اين درد سر به عقب زخمى آمذه بوذ يا به عقب افتاذنى و آن درد سر « 1 » با مايه باشد كبهمه سر بوذ و باشد كمر نيمهء سر را بوذ كه ورا شقيقه خوانند و اكنون ياذ - كنم هر يكى را جداجدا « 2 » . و بود كه از « 3 » تمتع درد سر كند و آن نيز عرض بوذ نه مرض و علاج وى به آب اندر آمدن بود و « 4 » خايهء نيمرشت « 4 » كواژه كردن « 5 » و « 6 » كرده « 6 » قوى كردن بحقنها و معجونها ، و اكر كسى را معده ضعيف بوده بوذ جن كرسنه شوذ درد معده كيردش بدانك « 7 » خلطى لذّاع بوقت كرسنكى انصباب كند و بمعده آيذ از قبل جذب معده اين رطوبات را از قبل نايافتن « 8 » غذا جن فم معده ضعيف بوذ برنتوانذ داشتن اين خلط را و بمشاركت فم معده سر درد خيزد و علاج وى خوردن بست « 9 » و شكر بوذ و آب نار و آب غوره و آنج بدين مانذ ، و علاج درد سر كى از زخم آمذه بوذ رك زدن بوذ و خون بركرفتن از قيفال بسيار جندانى كه بيم غشى بوذ و باز بر سر نهاذن اين ضماد بكيرذ آرد كشك و خطمى سبيد و مورد كوفته و بيخته از هر يكى ده درم سنك رامك و قاقيا از هر يكى سه درم سنك اين همه را بكوبذ و ببيزذ و تر كند به آب انكور كرك و آب غوره يا آب آبى
--> ( 1 ) - ف : افزوده . يا ( 2 ) - ف : جذابجذا ( 3 ) - ف : افزوده . پس . ب ه : از بس جماع ( 4 - 4 ) - م : خايهء نيمبرشت خوردن ( 5 ) - ب ه : خوردن ( 6 - 6 ) - ف : كردن ( 7 ) - ف : « كه » ندارد ( 8 ) - ف : نايافت ( 9 ) - ف : ظ . پشت .