ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

216

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

همين « 1 » غرض بيابى كه هم مجفف است و هم مبرّد و لكن اندكى لذع « 2 » دارذ و آن لذع وى شكسته كردذ جن با وى برآميزى مرداسنك و توتيا و قيموليا و سبيده ارزيز و سبيدهء سرب اين داروها مجفّف‌اند و لذع ندارند و لكن به سركه تر بايد كرد بجيزى تر علاج نه‌شايذ كردن « 3 » جن بسركا « 4 » تر كنى و مرهم كنى تمام شايسته كردذ و اكر زاك سبيد با روغن كل مرهم كنى نيك آيذ . صفت « 5 » دارو آزموذه بكير « 5 » مرداسنك زرد و زرجوبه از هر يكى برابر بكوبذ و بسركا و بروغن كل مرهم كند و براندايذ و اين نيك شايسته بوذ و اكر بدين نروذ اندكى گوكرد بارسى و نارسفال بفزايذ اكر به شوذ و الا بدين دارو علاج كند صفت بكير « 6 » مرداسنك و خبث فضّه و بادام تلخ بريان كرده و زرجوبه و قنبيل اين‌همه « 7 » را بسايذ بسركا و مرهم « 7 » كند و براندايذ و اكر به شوذ و الا بفزايذ بر وى زريوند و كوگرد از هر دو برابر و مرهم كند بسركا و روغن كل و به كار دارذ . صفت داروى سخت قوى از صفت « 8 » جالينوس بكيرذ توبال مس و مر از هر يكى دو درم سنك خردهء علك و زاك سبيد از هر يكى جهار درم سنك « 9 » زريوند دراز و قلقطار و خاكستر شبت و صبر از هر يكى يك درم سنك اين‌همه را بكوبذ و بسركا تر كند و اندر مالذ و اين بسنده بوذ بدين باب كياذ كردم .

--> ( 1 ) - ف : اين ( 2 ) - ف : لذاع ( 3 - 3 ) - ف : و لكن تر ناكرده بچيزتر علاج نشايذ كردن بايشان . م : بسر بر بايد كردن كه اين جيزها را طلا كنى ( 4 ) - ف : سركا ( 5 - 5 ) - داروى كه آزموده است بكيرذ ( 6 ) - ف : بكيرذ ( 7 - 7 ) - ف : بسايذ و بسركا مرهم . ( 8 ) - ف : بصفت ( 9 ) - ف : افزوده . و