بمالذ و « 1 » اكر ريش شوذ « 2 » بمرهم سبيد طلى كند تا بهتر شوذ « 3 » . اكنون يكى علاج اشارت كنم برسم استاذ خويش « 4 » اكر علاج كودك را بايذ كردن يا زن را يا « 5 » آن‌كس را كه تن وى « 5 » نازك بوذ و بوست « 6 » نرم بوذ جنان بايذ كى ان جايكاه را كه موى رفته بوذ بمالند بدستار خيش يا بر كوى درشت تا سرخ شوذ باز ببياز بمالند جندانك سوختن كيرذ و باز ببرك كرفش تر و انكاه باك كند و اين طلى براندايذ : فندق را و بادام تلخ را و ميانه زردالو « 7 » هم تلخ و درست « 7 » ناشكسته بتابه بريان كند تا سياه شوذ و باز بسايذ و باز بروغن زيت تر كند تا جن مرهم شوذ و براندايذ و اكر اين كس سخت بوست بوذ و بيمارى محكم كشته بوذ و دشوار رو بوذ برين مرهم بفزائى هم جند جهار يك اين « 8 » مرهم كوكرد بارسى ( f . 169 ) و جند « 9 » جهار يك‌ديكر تافسيا « 9 » و مرهم كن همه را و برانداى و جن ريش شوذ بمرهم كافورى علاج كن تا بهتر شوذ و باز ديكربار بعلاج باز كرد و علاج دا الحيه بر همين‌كونه بوذ كه ياذ كردم از مسهلها قوى و طليهاء قوى . باب انتشار الشعر « 10 » اين « 11 » ريختن دكركونه « 12 » بوذ و ريختن داءالثعلب ديكر « 13 » ، آن داءالثعلب درم درم موى « 14 » برهنه كردد باز اين ريختن موى « 14 » همه موى اندك‌اندك

--> ( 1 ) - ف : « و » ندارد ( 2 ) - ف : كند ( 3 ) - ب ه : و كر حاجت ايذ چند بار همچنين مىكند اين هر دو علاج تا انكاه كى به شود ، صح . ( 4 ) - ب ه : رحمه اللّه ( 5 - 5 ) - ف : آن‌كسها را كه تن ايشان ( 6 ) - ف : افزوده . ايشان ( 7 - 7 ) - ف : را هم طلخ درست ( 8 ) - ف : « اين » ندارد ( 9 - 9 ) - ف : چار يك ديكر ثافسيا ( 10 ) - ف : باب فى ذكر انتشار الشعر ( 11 ) - « ب ه » و « م » : افزوده . موى ( 12 ) - ف : ديكركونه ( 13 ) - ف : دكر ( 14 ) - ف : « موى » ندارد