ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
164
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
باز « 1 » جن شير بز برين صفت « 1 » بوذ نيك شايسته بوذ مر لاغران « 2 » را و قوى كردند ازو « 2 » و علاج بوذ مر خداوندان سل « 3 » و دق را و « 4 » جبنيت « 4 » اندر وى بيش بوذ از دهنيّت ، و ماييّت برابر جبنيت بوذ يا اندكى فزون « 5 » و ازو بنير كنند و بنير آب [ كنند ] « 6 » و آن بنيراب شكمآرنده بود جنانك ياذ - كردم و بنير جن تازه بوذ بلغم افزايذ و جن كنانه شذ سوذا افزايذ ( f . 135 ) و شكم ببندذ جن بريان كنندش و جن با كوز بخورند قوّت جماع را يارى كند فامّا لور سخت ناموافق بوذ مر « 7 » درستى تن را و بوسنده « 7 » بوذ و معده « 8 » را زيان دارد و باز از « 9 » بس شير بز شير اسب و اين شير كرم بوذ و كوشت افزايذ و اندكى مستى كند خاصه جن ورا ببرورند تا قميز كردذ و شير ميش كران بوذ و بدگوار « 10 » و دسومت وى بيشتر از شير بز بود فاما شير اشتر اسهال كند و خداوندان استسقا را شايسته بوذ و غذا كند جى « 11 » ترشكونه كردذ و نه جبنيت بوذ اندرو نه دسومت فامّا اندر شير خر جبنيت نبوذ و باز ماييت بسيار بوذ و بمزاج سرد بوذ و تر و از همه شيرها وى موافقتر بوذ مر خداوندان دق را جن دق « 12 » ساذه « 12 » بوذ و با تبى ديكر نبوذ از تبهاء عفنى اعنى مركب نبوذ . اينك حال شيرها برين « 13 » صفت بوذ كياذ كردم اكر بيش ازين بكويم دراز كردذ اكنون اندكى از شراب مسكر ياذ كنم .
--> ( 1 - 1 ) - ف : شير بز جن برين صفت بوذ ( 2 - 2 ) - ف : او قوى كردند بدار و ( 3 ) - ف : را ( 4 - 4 ) - ف : پنيرى ( 5 ) - ف : افزون ( 6 ) - از « ف » افزوده شد . در اصل : كند . ( 7 - 7 ) - ف : تندرستى را و پوشيذه ( 8 ) - ف : مغز . م : معده ( 9 ) - ف : « از » ندارد ( 10 ) - ف : بوذ ( 11 ) - ف : چن ( 12 - 12 ) - ف : تنها ( 13 ) - ف : بذين