جيز موافق بوذ « 1 » يارى دهذ « 2 » مر « 2 » تندرستى را و جن ناموافق بوذ سبب كردذ مر بيمارى را و من ياذ كنم و بكويم باختصار كه از هريكى جكونه بايذ به كار « 3 » داشتن و آغاز كنم از هوا « 4 » ( f . 119 ) . فى الاهوية « 5 » كوييم « 6 » لفظ هوا دليل بوذ بر سه معنى : يكى هواى روز و « 7 » ديكر هواى فصول سال « 8 » جن « 9 » تابستان و زمستان و بهاركاه و تيرماه « 9 » و سديگر هواهاى شهرها جن هوا ترك‌ستان و سقلاب‌ستان « 10 » و هندوستان و روم اعنى « 11 » شهرها كرم‌سير و سردسير . كوييم جن هوا معتدل بوذ شايسته بوذ مر تنهاء معتدل را تا صحت بر ايشان نكاه دارذ و جيزى از افعال ايشان را ضرر نكند و مزاج اعضاء ايشان را « 12 » نكاه دارذ و فضول از تنهاى ايشان بيرون آرذ و نشان اين هوا آن بوذ كى از كرمى وى خوى نيايذ وز « 13 » سردى وى تن « 14 » سرد نيابذ « 14 » و فرژه نكيرذ و ترى نكند مر بوست را و نه خشكى . و « 7 » باز آن هوا كى كرم بوذ بيمار كردانذ مر تنها معتدل را و بشرف هلاك برذ مر تنهاء كرم را يا بحالى « 15 » رسانذ بذ « 15 » فامّا هواى كرم مر تنهاء

--> ( 1 ) - ب ه : و جندان باشد كى ما را بايد ( 2 - 2 ) - ف : من ( 3 ) - ف : « به كار » ندارد ( 4 ) - ف : ان شاء اللّه تعالى ( 5 ) - ف : باب فى ذكر الاهوية ( 6 ) - ف : كويم ( 7 ) - ف : « و » ندارد ( 8 ) - ف : « سال » ندارد ( 9 - 9 ) - ف : زمستان و تابستان و بهاركاه و تيركاه ( 10 ) - ب ه : و حبشه و زنك ، صح ( 11 ) - ف : افزوده . هواها ( 12 ) - ف : « را » ندارد ( 13 ) - ف : و از ( 14 - 14 ) - ف : درشت نيايذ ( 15 - 15 ) - ف : بذ رسانذ .