بجوهر آب اما وقت آشاميدن آن پس آن زمانيست كه تشنكى صادق بهم‌رسيده باشد و منع نكند از ان مانعى يعنى حالات و عوارضى كه منافى شرب آنست متحقق نباشد و اما مقدار آب پس بايد كه آشاميده شود به قدر آنچه بدرقكى غذا و تسكين حرارت نمايد و هركه در مزاج او حرارت بيشتر باشد او را احتياج به آب بيشتر است و كسانى كه بر مزاج ايشان برودت مستولى مىباشد مىبايد كه به قدر امكان از ان احتراز نمايند و اكر عياذا باللّه كسى را شرب سموم اتفاق افتاده باشد از شرب آب احتراز نمايد چه آب بسبب سرعت نفوذ و لطافتى كه دارد سبب انتشار سم در بدن مىشود مكر آب نيم كرم كه سبب قى و دفع سم مىكردد و بايد كه روغن كنجد و روغن زيتون در آب نيم كرم داخل سازند كه قى به سهولت ممكن شود و يا بطبخ تخم انجره و مسكه و روغن كاو استفراغ نمايند و طعام بسيار بايد خورد كه اكر سبب قى شود فهو المطلوب