بنام خداوند بخشنده مهربان « رساله تأليفى ابو بكر محمد بن زكرياى رازى درباره آبله و سرخك » رازى گويد : « شبى در مجلس مرد محترم فاضلى بودم ، كه بر شرح دانشهاى سودمند و آسان نمودن راه آنها براى مردم علاقه فراوان داشت ، در آن جلسه صحبت از بيمارى آبله شد . من آنچه در آن شب به نظر داشتم ، بيان كردم . آن مرد كه خداوند او را عمر دراز دهد ، مايل بود مقاله‌اى در باب اين بيمارى بنويسم كه از هر جهت نافع و جامع باشد ، زيرا در باب آبله وى از هيچيك از قدما و متأخرين به منظور توضيح اين بيمارى بطور كامل و كافى نديده بود ، لذا من اين مقاله را باميد ثواب خداوند عز و جل خشنود ساختن آن مرد نوشتم اكنون گفتار خود را در اين موضوع شروع مىنمايم . و فصول آن بدين شرح است : فصل اول - در سبب بروز بيمارى آبله و آنكه چرا فردى نيست كه از ابتلاء به آن مصون ماند مگر بعضى افراد ، فصل دوم - در بيان بدنهائى كه استعداد به آبله دارند و بيان اوقاتى كه معمولا آبله در آن اوقات شيوع مىيابد ، فصل سوم - در علاماتى كه دلالت بر جوشش آبله و سرخك مىنمايد ، فصل چهارم - در بيان اعراض « 1 » و دستورهاى آبله بطور كلى ، فصل پنجم - در خويشتن‌دارى ( تحفّظ بدن ) از آبله پيش از آنكه نشانه‌هاى آن بروز نمايد و جلوگيرى از ازدياد آن پس از بروز ،

--> ( 1 ) - مقصود از عوارض Complications است .