جمعى از نويسندگان ( افلاطون ، جالينوس ، امام علي ع ، كرمانى ، ناشناخته )
39
شش رساله كهن پزشكى ( فارسى )
دلايل بالا هركه را بالا دراز باشد ، بىاندازه ابله باشد . كوتاه ، معجّب باشد . ميانه ، خردمند بود . بالاپست ، زودخشم باشد و كودكطبع و لهودوست و بزرگهمّت باشد . لاغر ، جويندهء كام و مرادها باشد و آرزوها . ذولهره ، جوانمرد و خوشخوى بود . دلايل موى هركه را موى نرم باريك بود ، خداوندش بددل باشد . موى درشت ، خداوند أو دلير و مردانه بود . موى بسيار پرپشت باشد ، نشان مردانگى و مبارزى و صاحب هنرى بسيار پرشكم [ و ] جماعدوست بود . موى بسيار بر گردن و كتف ، نشان ابلهى و دليرى بود . موى تن كه برخاسته بود ، دليل ترس و بددلى بود . موى جعد ، نشان حريصى و تنگخويى . راست برهم خفته ، نشان بىخردى و بىادبى بود . موى بر تن به اندازه ، بههرحال كه رسم بود ، بيشوكم ، دليل كند بر خرد و ادب و نيكخويى . موى سياه ، نشان منفعت و دوستى بود . سرخ چون سقلابيان ، دليل كند بر بدخويى . موى بر كتف ، نشان عاقلى .