[ بيت ] گفت پيغمبر كه چون كوبى درى * عاقبت زان در برون آيد سرى در شب بيست و سيّم رمضان المبارك سنه 1305 [ ه . ق . ] « 1 » ، « دعاى ابو حمزه ثمالى » مىخواندم . حالتى روى داد كه چون به كلمهء « و ارزقنى حجّ بيتك الحرام » رسيد ، به ظهور پيوسته ، كه نعمت فيض‌يابى و وصول به « كعبهء مقصود » به حصول مىانجامد ، ولى در تعيين زمان و رفيق و ديگر لوازم طريق متحيّر و در « ريب » و « مترصّد » ، تا از « عالم غيب » چه حكم مشاهده گردد . روز بيست و سيم [ رمضان 1305 ه . ق . ] هنگام ظهر ، در عالم رؤيا مشاهده نمود كه اوضاع عالم به قسمى گرديده كه تفصيلش در تحرير و تقرير نگنجد . اجمالش آن‌كه « حضرت مهدى - عجّل الله فرجه - » به نور ظهورش ، عالم را منوّر فرموده و اين ضعيف در خدمتش و به امر حضرتش همى ندا مىنمايد : « ايّها النّاس ابشرو بالخير » ؛ كه از چشم‌ها چشمه‌ها جارى [ شده است . ] بعد از انتباه ، از اين سنه يقين دانستم كه هذه السنه بايد مشرف گردد . به قدر مقدور ، آن‌چه ميسور مىبود ، براى امور معيشت و گذران متعلّقان فراهم آورده و به مضمون حكم : مشحون « يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلادِكُمْ » ، « 2 » صورت وصيتى نوشته و از جناب وزير اعظم ، كهف الفقراء ، امين السلطان ، و جناب اجل « وزير علوم » - ادام الله اقبالهما - اجازه حاصل ساز و برگ سفر را به زاد « تقوى » و « ترك هوا » مستحكم و رفيق طريق را به قائد توفيق ، محكم . [ بيت ] افد التّرحل غير انّ ركابنا * لمّا نزل برحالنا و كان قد جمعى از اصدقاء روحانى ، در شب جمعه 27 [ رمضان 1305 ه . ق . ] ، انجمنى ساختند و به اقامهء ادله و براهين ، بر « ترك سفر » و « صرف‌نظر از اين رهگذر » همى پرداختند ، كه از ترتيب مقدرات و وضع « صغريات » و « كبريات » ، جمله‌اى اشكال اذيت و آزار مردمان حسود و باقيماندگان قوم « عاد » و « ثمود » نتيجه مىبخشيد . ابتدا يكى از فضلاء ، كاملين و عرفاى شامخين ، كه پير خردمند و با ضعيف مرحمتى ارجمند داشتند ، فرمود كه :

--> ( 1 ) . مصادف با 2 ژوئن 1888 م . / 12 خرداد 1267 ه . ش . ( 2 ) . بخشى از آغاز آيه يازدهم سورهء نساء ( زنان ) .