مىكند . نكته مهمى كه حتما بايد گوشزد كنم اين است كه به اعتقاد من « نايب الصدر شيرازى » اين كتاب را پس از پايان سفر خود و در شهر بمبئى به رشته تحرير درآورده است ، و اين احتمال هم وجود دارد كه يا از حافظه خود استفاده كرده و يا اينكه در هنگام سفر فقط نكات مهم و كليدى را در كتابچه‌اى يادداشت مىكرده است . استفاده وى از منابع تاريخى عصر قاجار مانند « مجمع اللغات » ، تاريخ هرودوت ، « جغرافياى پلينى » يا « تاريخ استرابون » و اطلاعات دربارهء وجه تثنيه شهرها و آبادىها ، حكايت از فرصت كافى او براى مطالعه و فيش‌نويسى از اين آثار و ديگر كتاب‌هاى مرجع دارد .