9 - 3 لوح فشرده دائرة المعارف‌هاى انكارتا ، بريتانيكا و اطلس‌هاى تاريخى . 9 - 4 اينترنت و جستجو در سايت‌هاى مختلف ( با موتور جستجوگر گوگل و ياهو ) . 9 - 5 حروفچينى و صفحه‌آرايى كامپيوترى ( نرم‌افزار زرنگار ، فونت متن لوتوس 14 ) . 9 - 6 استخراج نمايه با استفاده از فهرست اعلام زرنگار . ( در پايان مجموعه 19 جلدى ) هنگام بازخوانى متن ، اهتمام من بر « ويرايش » اثر است ، با حفظ امانت در اصل كتاب و مقصود نويسنده و سبك و لغات و اصطلاحات رايج خاطره‌نويسى در آن زمان . پس براى آنكه نثرى « منقح » و « پالايش‌يافته » در معرض ديد خوانندگان قرار گيرد ، تغيير پاراگراف‌ها و رعايت علايم آيين نگارش ( خاصه نقطه ، ويرگول و گيومه ) امرى بديهى به نظر مىرسد . مهمترين تغييرات ، عبارتند از : 1 . تركيب واژهء « اين » با « از » يا « در » . در اغلب موارد تركيب اين دو واژه به صورت « ازين » يا « درين » درآمده است ؛ كه در تصحيح ، از شكل امروزى آن استفاده شده است . 2 . حرف مد در آن . در برخى موارد محدود و معدود ، « آن » به صورت « ان » آورده شده است . 3 . هاء و همزه . « ى » ( i ) صفت‌ساز يا « ى » ( i ) نكره يا وحدت ، بعد از « ه » غير ملفوظ ، به صورت « اى » تغيير يافته است ؛ مثلا « تازهء » به « تازه‌اى » ، « كتابچهء » به « كتابچه‌اى » . موارد استفاده علامت همزه بالاى « ه » غيرملفوظ در حالت اضافه ، در اين متن‌ها بسيار اندك است ، مانند جامهء ، كلمهء ، خوانندهء . 4 . « طا » و « ت » . مورد استعمال « طا » در گذشته بسيار بوده است ؛ و حتى برخى نام‌هاى خاص را نيز دربر مىگرفته است ، كه همگى به « ت » ( شكل امروزى ) آن تغيير يافته است ؛ مانند « اطاق » ، « طلاطم » ، « امپراطور » ، « ايطالى » ، « اطراق » ، « طپانچه » ، « طوفان » ، « طهران » و « اطريش » به « اتاق » ، « تلاطم » ، « امپرتور » ، « ايتالى » ، « اتراق » ، « تپانچه » « توفان » ، « تهران » و « اتريش » . برخى معتقدند كه نام‌هاى خاص را به همان سبك و سياق موجود در « متن » بايد حفظ نمود . اين اختلاف‌نظر دربارهء واژه‌هاى ديگر هم به چشم مىخورد . در چند مورد ، خود نويسندگان از شكل نوين