در ايران دارد ) . البته مسافرت با هواپيما در ايران زياد مطبوع نيست مگر براى كسانى كه مسافرت با اين وسيله را خيلى دوست دارند ، چه به واسطهء وجود كوههاى مرتفع در اين فلات ، هواپيما بايد خيلى اوج بگيرد . در راه تهران - مشهد كوههاى عظيم و مرتفعى وجود دارد كه براى احتراز از تصادم با آنها بايد بر فرازشان پرواز كرد . بعضى از اوقات خلبان مجبور مىشود براى احتراز از برخورد با قلل كوههاى مرتفع ، از ميان آنها عبور كند ( در اين جادهء هوايى يك معبر سراشيبى وجود دارد و هنگام عبور از آن چنين به نظر مىرسد كه بالهاى هواپيما با بدنه كوهها تصادم مىكند ، همانطور كه بدنهء كشتيها هنگام عبور از ترعهء كورينت « 1 » با آن برخورد مىنمايد ) . در نقاط ديگر هنگام پيمودن كيلومترها مسافت به نظر مىآيد كه كوهها مانند يك ماهى كوسه دهان باز كرده‌اند تا هواپيماى نگون‌بختى را كه در حال سقوط است در كام خود فرو برند . در ارتفاع چندين هزار پايى كوهها مانند دهان مرگ نمايان مىشوند . فضاى فلات به قدرى وسيع است كه حس ادراك انسان مختل مىشود . ديگر از ناراحتيهاى اين نوع مسافرت ، طولانى بودن راه و فراهم نبودن تسهيلات و لوازم آسايش در هواپيماست . با اينهمه ، وجود پاكتهاى مخصوص هواپيما در قسمتهاى كوهستانى ايران چيزى است كه بايد آن را مغتنم شمرد چه بندرت اتفاق مىافتد كه مسافران هنگام رسيدن به مقصد بشاش و سرحال باشند . مسافرت در جاده‌هاى خاكى اغلب ملال‌آور است . ولى هنگام مسافرت با هواپيما در ارتفاعات زياد ، زمين به نقشه‌هاى جغرافيا مىماند كه در مدارس به كار مىرود و در آن براى نشان دادن قطبها و گياهان و حيوانات مختلف و خليجها و دماغه‌ها از رنگهاى مختلف استفاده مىشود . در ايران ، سطح زمين به يك چنين نقشه‌اى شباهت دارد كه خاك ، قرنها بر روى آنها نشسته باشد و دليل آن ، منظرهء متروك دهكده‌ها و پرواز هواپيما در ارتفاعات زياد است . چون خلبانان براى استفاده از هواى خنك اين امر را ضرور مىدانند . در ايران هر نوع مسافرتى ، خواه با وسايل زمينى صورت گيرد و خواه با وسايل هوايى ، هنگام طلوع آفتاب آغاز مىشود . با اينكه بندرت اتفاق مىافتد كه ميزبان تا در منزل مسافر را بدرقه نكند اين مراسم خداحافظى و تهيهء مقدمات سفر ، در شب قبل از مسافرت انجام مىگيرد . چنين به نظر مىرسد كه مردم ايران بيش از مردم ساير كشورها

--> ( 1 ) . Corinth