ماهان در نزديكى كرمان شهر كوچكى واقع شده به نام « ماهان » . مسافرت از كرمان به ماهان سفرى ملال‌آور و راهى كه اين دو نقطه را به هم متصل مىكند نيز پر گرد و خاك است . لكن ديدار « مقبرهء شاه نعمة اللّه ولى » ارزش اين مسافرت را دارد . اين مقبره از مقبره‌هاى خيلى مشهور نيست ، زوار زيادى هم ندارد ، چه براى زيارت آن بايد مسافت از تهران تا يزد و كرمان را ، كه 965 كيلومتر جادهء صحرايى است ، پيمود . رنگ آبى درخشان گنبد و مناره‌هاى اين مقبره ، با صحرايى كه آن را احاطه كرده تضادى به وجود مىآورد و در مقايسه با ساير بناهاى ايران اين ساختمان به تصورى كه افراد مغرب زمين از مساجد و ساختمانهاى ايران در مخيله خود به وجود مىآورند نزديكتر است . درختان سروى كه در باغ آن ديده مىشود ، حوض آب و سايهء خنك درختان چيزهايى است كه به آسانى نمىتوان فراموش كرد . به دلايلى ورود به اين مقبره براى همه آزاد است و اين محل « بست » به شمار نمىرود . به هر صورت ، به ورود فرنگيها به اين مقبره اعتراض نمىشود . مدخل آن زيبا و در عين حال ساده است و عده‌اى به خاطر فقدان اشيا نفيس و گرانبهاى اسلامى به ديدهء تحقير در آن مىنگرند . تا چندى پيش اين مقبره به داشتن قاليى مباهات مىكرد كه شاه عباس به آنجا هديه كرده بود . ولى بعد آن را به يك تن سياح ايتاليايى فروختند . قبر شاه نعمة اللّه ولى با يك شال زيبا پوشيده شده است . اين شخص در زمان حيات خود مسافرتهاى زياد كرده و به كارهايى مبادرت ورزيد كه در آن موقع بسيار مورد تحسين مردم قرار مىگرفته است . وى يك بار به قلهء يكى از بلندترين كوههاى ايران ، يعنى دماوند كه 400 خ 19 پا ارتفاع دارد ، صعود كرده و در اواسط فصل زمستان مدت