شيراز شيراز ، زيباترين گوهر ايران ، مهد دانش ، جايگاه شعر و گل و بلبل ، زمانى مركز ايالت تاريخى فارس بوده و گفته مىشود زمانى 000 200 سكنه داشته است . هربرت « 1 » كه در سال 1627 م از اين شهر عبور كرد دربارهء آن مىنويسد : « سحر و جادو ابتدا در اين شهر به وجود آمد و هم در اين شهر بود كه نمرود مدتى زيست و كوروش بزرگوارترين شاهان مشرك ، ديده به جهان گشود و از همين جا بود كه مغها به سوى بيت لحم حركت كردند و 200 پادشاه بر اريكهء سلطنت آن تكيه زدند » . شايد مورخان آينده اين نكته را بيفزايند كه « حافظ و سعدى نيز در اين سرزمين زيستند » . در روزگاران قديم ديوارهايى با محيط ح 19 كيلومتر اين شهر را احاطه كرده بود . مجراى ركناباد كوچك قبل از 1330 ميلادى به امر ركن الدوله حفر گرديد . شيراز مانند شهرهاى ديگر دستخوش اقدامات انتقام جويانهء تيمور واقع گرديد ؛ ولى با وجود اين به توسعه و آبادانى خود در اين درهء خندان ادامه داد . در سال 1474 ميلادى جوزفا باربارو « 2 » ونيزى گفت كه محيط ديوارهاى آن ح 32 كيلومتر است و يكى از همشهريهاى او سكنهء آنجا را به 000 خ 200 تن تخمين زد . در زمان شاه عباس ، امام قلى خان ، فرماندار اين شهر زيبا ، به تزيين شهر فرمان داد تا بتواند از هر جهت با اصفهان رقابت نمايد . در سال 1668 ميلادى سيل عظيمى سكنهء اين شهر را مورد تهديد قرار داد و خرابيهايى كه بار آورد شكوه و جلال آن را تا حدى

--> ( 1 ) . Herbert فيلسوف و مورخ و شاعر و سياح انگليسى ( 1583 - 1648 م ) . - م . ( 2 ) . Josafa Barbaro