دارد ، گذشت . « 25 » نهر حسينيه همه‌جا در سمت چپ واقع است . نهرهاى زياد از حسينيه جدا شده ، به زراعت مىرود . همه از راه مىگذرد . به‌جهت عبور از نهرها ، قدرى زحمت دارد . در ثلث اول راه تل خاكى است موسوم به تل سلام كه قبهء مطّهر حضرت نمودار مىشود . در ثلث آخر راه ، [ 142 آ ] مقابل نخلستان كربلا كاروانسرايى است از بناهاى مرحوم ركن الدّوله پسر خاقان مرحوم . در يك ساعتى كربلا باز از پل بزرگى كه بر روى نهر حسينيه است ، بايد عبور كرد . عشاير عرب در راه بسيارند . خان عتشان از نزديك به خان مرحوم ركن الدّوله كه موسوم به خان عتشان است و حال از كثرت استعمال خان آتش گويند « 26 » ، از آن سمت نهر حسينيه الى كربلا ، همه‌جا باغات كربلاست و آبادى . بعد از عبور از نهر كه نهر به‌طرف دست راست واقع شود ، هردو سمت راه باغستان و آبادى است الى شهر كربلاى معّلى .

--> ( 25 ) . « از پل نهر حسينيه كه از فرات منشعب شده ، به كربلا مىرود عبور كرديم » . ( همان كتاب ، ص 112 ) . ( 26 ) . « از صحرا مىرفتم كه گرد و خاك كمتر باشد . نهر زياد بود . اذيت كرد . به كاروانسرايى رسيديم . گفتند خان آتشى است » . ( همان كتاب ، ص 139 ) .