اقامت داشتيم و از جيب خرج كرده بوديم ، لذا كلانتر مبلغ شصت تومان « 1 » براى سفرا فرستاد ، اما چون جمع مبلغ برابر قرار اوليه و قولى كه داده بودند يعنى يكصد و بيست تومان نبود ، موضوع كمى مشكوك به نظر مىآمد . بروگمان به ما دستور داد كه نزد كلانتر رويم و ضمن گفتگو درباره موضوعات ديگر مربوط به سفرا از وى بپرسيم ، آيا اين مبلغ به فرمان شاه در اختيار ما گذاشته شده است ، يا اينكه خان و كلانتر مبلغ مذكور را براى ما فرستاده‌اند . به‌هرحال آن‌ها براى بازپس گرفتن پول نيامدند و سفرا تصميم گرفتند كه چون بسته پول ممهور به مهر كلانتر بود آن را با خود به اصفهان ببرند و مقابل شاه بگذارند سفرا چون مدت طولانى در شماخى توقف داشتند و مىدانستند كه مقامات اين شهر اگر به موقع اقدام مىكردند . دستورالعمل‌هاى شاه زودتر به آن‌ها مىرسيد ، بسيار ناراحت و ناراضى بودند . در جواب اين شكايت كلانتر اظهار داشت : « ما به شما چيزى نمىتوانيم بدهيم ، ويژه آنكه شما براى خاطر ما به اينجا نيامده ، بلكه براى ديدن شاه آمده‌ايد و ما نيز دستور او را درباره شما حتى بيشتر از آنچه شاه مىخواسته اجرا كرده‌ايم ، به دليل آنكه پيش از رسيدن دستور شاه آنچه كه هزينه شده ، از كيسه خود پرداخته‌ايم ، حال شما اگر مىخواهيد به شاه خبر دهيد يا ندهيد و يا به او كمتر يا بيشتر بگوئيد مختاريد . ما حتى مىخواستيم ماجرا را براى شاه بنويسيم و صورت هزينهء شما را ضميمه كنيم و بفرستيم ، ولى چون وقت بيشترى تلف مىشد ، اين كار را نكرديم . براى اين تعداد افراد و اين مقدار بار و اثاثه تهيهء غذاى كافى و ساير لوازم وقت لازم دارد . » كلانتر در عين حال به ما تعارف كرد و مهربانى زياد از خود نشان داد و از ما خواست كه در اين لحظات آخر دوستى و لطف خود را نسبت به او دريغ نكنيم و هنوز مهمان او باشيم . در كنار اين گفتگوى جدى و در ضمن طنزآلود و بامزه از ما پذيرائى گرمى كرد و نگذاشت كه به ما بد بگذرد .

--> ( 1 ) - Tumain