آدام الئاريوس ( مترجم : احمد بهپور )

347

سفرنامه آدام الئاريوس ( بخش ايران ) ( فارسى )

وحوش فراوانى يافت مىشود ، به‌ويژه گراز ، گوزن و بزكوهى ( شاخ اين‌ها درازايى برابر با سه چهارم ساعد دارد و مانند بزهاى كوهى ما شاخ آن‌ها پيچيده نيست ) در اينجا حيوانات درنده مانند پلنگ ، يوزپلنگ ، گرگ و خرس وجود دارد . تعداد پلنگ به قدرى زياد است كه ده‌تا ، بيست‌تا و بيشتر براى فروش عرضه مىكند . انواع گوناگون ماهى نيز به وفور وجود دارد كه نه‌تنها تغذيه اهالى را بسنده مىكند ، بلكه ساير ايالات نيز مىتوانند از آن بهره ببرند . گيلك « 1 » ، دام اهلى حتى يك رأس گوسفند هم ندارد ولى طالشىها « 2 » كه اكثرا در كوهستان زندگى مىكنند گاو و گوسفند دارند . پوست گيلانىها به سبب نوع آب و هواى منطقه زيستشان ، سفيدتر از ساير اهالى ايران است . زيباترين زنان در ميان طالشىها ديده مىشود كه خلاف ساير زن‌هاى ايرانى در ملاءعام پوشيده ظاهر نمىشوند . دوشيزگان موى خود را در بيست و چهار گيسو بافته‌اند كه بدون سرانداز بر شانه‌هاى آنان افتاده است . فقط هشت يا دوازده زن را ديديم ، زنان دامن كوتاه به تن دارند كه پيراهنشان روى آن افتاده است ، كفش چوبى يا پارچه‌اى به پا مىكنند كه فقط انگشت شست پا در قسمت جلو درون حلقه‌اى فرورفته و به اين ترتيب كفش به پا محكم شده است . با اين كفش چنان قادر به راه رفتن هستند كه سبب شگفتى است . هنگام بارش باران كه در آنجا اغلب وجود دارد ، زن و مرد با پاى برهنه راه مىرفتند به همين دليل گيلانىها كف پاى پهن و زمختى دارند . لباس اهالى گيلان به سبب رطوبت زمين كه بايد دائما روى آن كار كنند ، خيلى كوتاه‌تر از ساير ايرانىهاست ؛ گيلك كلاهى به رنگ قرمز از پارچه به سر دارد و طالشى كلاهى از پوست بره به رنگ مشكى بر سر مىكند . چون در گيلان

--> ( 1 ) - اصل Kilek ( 2 ) - Talisch