در شهوت‌رانى هيچ ملتى به پاى ايرانيان نمىرسد ، زيرا در كنار تعدد زوجات به قحبه‌بازى نهايت اهميت را مىدهند . در تمام شهرها ( به استثناى اردبيل ) فاحشه - خانه‌هاى بسيارى وجود دارد كه تحت حمايت حكام آن شهر است . زمانى كه در شماخى بوديم ، يكى از سربازان ما به اين فاحشه‌خانه‌ها سر زده و از پرداخت مزد فاحشه خوددارى كرده بود ، نزد خان شماخى شكايت برده بودند . خان كسى را نزد سفرا فرستاده و خواهش كرده بود كه سرباز مزبور پول را بپردازد زيرا قحبه‌ها ( زنان هر جائى را به تركى چنين مىنامند ) بايد ماليات سنگين بپردازند و از اين جهت قحبه مزبور نيز بايد حق خود را دريافت كند . مىگويند كه شاه نيز چنين زنانى در اختيار دارد كه فقط به رقص و شعبده‌بازى مىپردازند . اين زنان بايد نه‌تنها زيبا ، بلكه در رقصيدن و درآوردن حركات خنده - دار و سرگرم‌كننده ماهر و وارد باشند . آنچه كه بيش از هر چيز ديگر قابل تأسف است ، عادت زشت حيوان‌بازى يا نزديكى با حيوانات است كه بين ايرانيان با شدت و حدت از زمان‌هاى بسيار دور رواج دارد . به منظور تحريك ميل جنسى و تقويت و ازدياد آن ، ايرانىها از ابتكارات و وسايل گوناگون استفاده مىكنند . رقاصان و رقاصه‌ها را وادار به انجام حركات شهوت‌انگيز مىكنند تا ميل به نزديكى در آن‌ها بيدار شود . بسيارى از آنان دانه و برگ شاهدانه را گويا براى تقويت مزاج و آمادگى بيشتر جهت انجام نزديكى مىخورند . اين افراد نزد ايرانيان باشرافت و درست فاقد شخصيت هستند و به آنان بنگى كيدى بنگى ؛ يعنى خروس شاهدانه‌خوار يا سگ قحبه‌باز گفته مىشود . ايرانىها پس از نزديكى فورا خود را پاك و تميز مىكنند و مىگويند به اين ترتيب اصولا عملى انجام نگرفته است ، به همين دليل در تمام جاها ، گرمابه بسيار يافت مىشود كه افراد فورا پس از همخوابگى براى استحمام به آنجا مىروند . كسانى كه قادر به حمام رفتن نيستند به تمام بدن خود آب مىريزند و از اينرو همواره در محل ويژه‌اى در منزل آب آماده دارند .