همان روز جزيرهء گوتلند « 1 » از دور به چشمشان مىخورد . پنجم نوامبر از كنار آن مىگذرند . هفتم نوامبر حدود شب دوباره گرفتار طوفان مىشوند . در هشتم نوامبر تصور مىكنند كه به زودى به بندر روال مىرسند ، ولى بعدا معلوم مىشود كه باز هم ناخدا جهت نادرست انتخاب كرده و بندر روال را گم كرده است . از آنجا كه بيش از اين صلاح نمىديدند كه با اين كشتى شكسته سفر را ادامه دهند ، ناخدا پيشنهاد مىكند كه از طريق فنلاند به مسكو بروند ، ولى سرقايقران اظهار مىدارد كه جزيره‌اى بنام هوخ‌لند « 2 » بايستى در آن حوالى باشد ، زيرا قبلا اين جزيره را كه محل مناسبى است براى لنگر انداختن ، ديده است . آنگاه با قايق خود از كشتى جدا مىشود و به دريا مىزند و پس از گذشت مدتى نسبتا طولانى فريادش به گوش مىرسد كه جزيره را يافته است . سرانجام ساعت هفت شب ، پس از گذشتن از صخره‌هاى خطرناك ، كشتى به نزديك جزيره مىرسد و لنگر مىاندازد و همان‌جا در كشتى استراحت مىكنند . فرداى آن روز ( نهم نوامبر ) طوفان شديد و امواج خروشان ، كشتى را - كه لنگرش براى حركت به سوى روال برداشته شده بود - به صخره‌ها و تخته‌سنگ‌هاى جزيره مىكوبد و لاجرم به آب فرومىرود ، اما پيش از اين سرنشينان توانسته بودند ، به وسيلهء قايق و شنا خود را به جزيره برسانند و جان خويش را نجات دهند . در اينجا همگى به پنج كلبهء خالى و غيرمسكون متعلق به ماهيگيران پناه مىبرند . بعدازظهر روز دهم نوامبر پس از آن‌كه دريا آرام مىشود به ساحل مىروند تا بلكه بتوانند از بازمانده كشتى مقدارى بار و وسايل و نيز تعدادى از اسب‌ها را كه توانسته بودند در آخرين لحظات به ساحلشان بكشانند با خود به محلى امن منتقل كنند . از اسب‌ها تنها پنج رأس زنده مانده و بقيه در دريا غرق شده بودند . ساعت دست‌ساز و گرانبهائى كه قرار بود به شاه ايران هديه شود نيز در آب فرورفته بود . اسب‌ها هم كه رم كرده بودند ،

--> ( 1 ) - Gottland - جزيره‌اى در درياى بالتيك نزديك و متعلق به سوئد . ( 2 ) - Hochland