احتياط در برابر سوءقصد احتمالى نسبت به جان شاه نيز هست ، زيرا ظاهرا در زمان شاه عباس بزرگ قرار بود كه سوءقصدى توسط يك هيئت سياسى ترك به جان او انجام گيرد . من معتقدم كه هدف از اين كار وادار كردن سفراى خارجى به بوسيدن زانوى شاه است ، با يادآورى اين نكته كه ايرانىها موظفند كه پاى او را ببوسند . سفراى ما وقتى به مقابل شاه رسيدند خم شدند و با تعظيمى در خور وى اداى احترام كردند . شاه نيز با حركتى حاكى از خوشحالى و پائين آوردن سر خود از روى صميميت به آن‌ها پاسخ داد . آنگاه سفرا بىدرنگ به نزديك خوانين و شاهزادگان راهنمائى شدند و بر روى صندلىهاى كوتاه نشستند . پانزده تن از اعضاى برجسته و سرشناس كميته نيز در همين تالار جاى داده شدند ولى غلام‌بچگان و ساير اعضاى عادى كميته بيرون از اين محدوده در كنار سيزده رقاصه تميز و زيبا كه صور - تشان باز بود روى قالى نشستند . اين رقاصه‌ها بر خلاف تصور برخى از ما ، از جانب شاه احضار نشده بودند ، بلكه روسپيان سرشناس خاص دربار بودند كه سالانه باج و خراج مىدادند و در آن روز نيز در انتظار نشسته بودند تا ماليات خود را بپردازند . « 1 » پس از اينكه سفرا اندكى آسودند ، شاه توسط يكى از سران نظامى خود از نام و نشان آقايان و اينكه چه كسى آن‌ها را فرستاده است ، پرس و جو كرد . پس از اينكه سفرا با شيوه‌ئى محترمانه هويت خود را ابراز كردند ، هر دو از جاى برخاستند و همراه مترجم به سوى شاه رفتند و پس از ايراد خطابهء كوتاه ( زيرا رسم نيست كه در حضور شاه خطابه‌هاى طولانى ايراد شود ) استوارنامهء خود را كه از طرف و الا حضرت دوك شلسويگ هلشتاين صادر شده بود تقديم كردند كه صدر اعظم آن

--> ( 1 ) - ظاهرا نويسنده موضوع دريافت ماليات از فاحشه‌خانه‌ها را ( فصل دوازدهم ، دفتر دوم ) با موضوع رقاصگان اشتباه كرده است .