آدام الئاريوس ( مترجم : احمد بهپور )
147
سفرنامه آدام الئاريوس ( بخش ايران ) ( فارسى )
فصل سيزدهم - دربارهء شهر سلطانيه . شهر سلطانيه بر دشتى هموار ، در حالى كه هر دو طرف آن را رشته كوههائى از جمله در سوى راست كوه كيدر پيامبر فرا گرفته واقع شده است . اين شهر از دور به سبب داشتن چند منزل ، برج و ستون بلند ، زيبا به چشم مىآيد ، لكن از درون ، خرابهايست كه حتى ديوارهاى آن نيز تقريبا به طور كامل فرسوده شده است . سلطانيه گويا در قديم يكى از شهرهاى مهم و باشكوه مملكت با درازائى حدود بيش از نيم مايل بوده باشد ، زيرا درست نيم مايل مانده به شهر ، طرف راست جادهاى كه به همدان « 1 » منتهى مىشود هنوز يك برج و دروازهء سنگى كه بايد متعلق به اين شهر باشد وجود دارد . سلطانيه به دست سلطان محمد خدابنده « 2 » ساخته و پايتخت شده است . وجه تسميه شهر نيز از آنجاست كه پادشاهان قديم خويش را شاه نمىخواندند ، بلكه مانند تركها به خود سلطان اطلاق مىكردند . بخشى از شهر وسيله تيمور لنگ « 3 » و بخش ديگر به دست يكى از حكام همانجا ، به سبب شورش اهالى شديدا منهدم و خراب شده است .
--> ( 1 ) - Hamadan ( 2 ) - Sultan Mahumed Chodabende ( 3 ) - Tamerlan