[ خطبهء مؤلف ] بسم الله الرحمن الرحيم جملهء اشياء از ذرات زمين و آسمان مسبّح حق‌اند ، و ان من شئ الا يسبح بحمده ، تبركا من كلام صاحب گلشن : خداوند منزه پاك بىعيب * كه عالم را شهادت كرد از غيب به هر وصفى كه خوانى در شريعت * وراى آنش مىدان در طريقت توان اندر صفاتش ره بريدن * ولى در ذات او نتوان رسيدن يكى گفتا صفات او ندانند * كه اندر ذات او چون ابلهانند هزاران قرن اگرچه علم خوانند * سزاوار صفاتش هم ندانند به ذاتش از صفاتش ده نيابند * به كلى سوى ذاتش چون شتابند « 1 » نعت سيد انبيا « 2 » محمد آنكه او را گفت « لولاك » * ز بهر تست اين دوران افلاك نبد « 3 » عالم كه نور پاك بد او * مشرف گشتهء « لولاك » بد « 4 » او وجودش مايهء بود فلك بود * به صورت چون بشر ، معنى ملك بود كسى كورا بشر دانست يا گفت * خطا كرد و خطا ديد و خطا گفت

--> ( 1 ) - س : اين بيت را ندارد ( 2 ) - س : در نعت سيد المرسلين ( 3 ) - ق : نبود ( 4 ) - ق : بود