مراجعه شود . ص 39 س 13 - « گويان » در صفحات 47 ، 49 و 100 ، 102 ، 104 نيز استعمال شده و از مصطلحات فارسى گويان ماوراءالنهرست . ص 40 س 6 - مراد از « حضرت خداوندگار » سلطان سليم سلطان عثمانى است كه مؤلف در عهد او مىزيسته و در مقدمهء خود به ذكر او پرداخته است . ص 40 س 15 - دو آتش بردارند ( صورت صحيح ) . ص 41 س 1 - خرد و بزرگ آن ملك داروى توپ بسازند ( صورت صحيح ) . ص 47 س 18 - « در ميان مردم ما » مكرر چاپ شده و زائدست . ص 48 س 3 - « چين‌خوا » اسم پادشاه و علامت « و » در وسط آن نابجاست . نام او در صفحات 67 و 71 نيز آمده است : « چين خوانان » . ص 51 س 9 - و چون جاى مناسب يافتند خط نويسند ( صورت صحيح ) . ص 81 س 7 - غرق آهن و پولاد [ و ] مسلح ( ظاهرا صورت صحيح طبق ضبط ص 84 ) . ص 83 س 3 - شايد « گز ، اندازه » درست باشد . گز انداز تركيبى است كه نظيرش در اين كتاب هست : تيرانداز ( ص 51 ) . ص 85 س 16 - شصت و نه [ دراى ] نواخته باشند ( صورت صحيح‌ترى است ) . ص 93 س 7 - ماهى دوبار به ديوان نيايد معاف است ( صورت صحيح ) ص 95 س 13 - و در هر [ يك ] از آن ديوانخانه يك دخترست ( ظ صورت صحيح ) . ص 96 س 10 - گرمه‌دارو [ و ] هيزم ( صورت صحيح ) . ص 117 س 13 - مراد مؤلف از « اينجا » در اين مورد معلوم نيست . شايد قسطنطنيه باشد . ص 118 س 1 - حقا [ آنچه ] كه آن جماعت گفتند ( صورت صحيح ) . ص 119 س 9 - در نسخ فارسى جاوه در همه موارد و در تركى « چاوه » است . ص 123 س 1 - در شب درختان روان [ پرورده ] ( صحيح مىنمايد ) . ص 131 س 20 - مصراعهاى اين بيت در گلشن‌راز چاپ جواد نوربخش