خطايى ، على اكبر

مقدمه 33

خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )

بوده است . بلوشه در فهرست نسخ خطى فارسى كتابخانهء ملى پاريس ( جلد اول ، ص 319 ) اشاره كرده است كه اين نسخه از روى نسخهء موجود در مجموعهء عاشر افندى براى شفر كتابت شده است . عكسى از اين نسخه را دوست عزيزم كوئيچى هاندا K . Haneda فاضل ژاپونى داشت در ايام تجديد ديدار با او در توكيو آن را دو شبى به من سپرد و من در مقابله و مطالعه از آن استفاده بردم . لذا از لطفش در اين‌جا تشكر مىكنم . چنان كه در قسمت تحقيقات دربارهء خطاىنامه خواهيم ديد سه باب آن توسط شارل شفر با ترجمهء فرانسوى انتشار يافته است و آن سه باب عبارت است از : بابهاى اول و هفتم و پانزدهم . خطاى نامهء فارسى به اختصار توسط Lin Yih - Min به‌عنوان رسالهء دكترى به تركى ترجمه و به خط جديد تركى در شهر تايپه به سال 1967 چاپ شده است . اين ترجمه داراى مقدمه و بعضى حواشى و اضافات است كه كمى بعدتر معرفى بيشتر از آن گفته خواهد شد . 6 ) زكى وليدى طوغان نسخه‌اى به شمارهء 3188 متعلق به كتابخانهء اياصوفيا معرفى كرده است كه من نديده‌ام . 31 - 4 - ترجمهء تركى و نسخه‌هاى آن متن خطاىنامه با بعضى تلخيصها در عهد سلطان مراد توسط حسين افندى به تركى ترجمهء و به « قانون‌نامهء چين و خطا » موسوم شده است . مترجم آن را حسين هزار فن نام برده‌اند . نسخه‌اى از آن در كتابخانهء درسدن ( آلمان ) به شمارهء 71 مورخ 1081 هست . نيز نسخه‌اى در كتابخانهء ملى پاريس به شمارهء Supple ? ment Turc 1130 موجودست . اين نسخه كه به خط نستعليق است و بدون نام كاتب ( در 149 ورق ) چنين آغاز مىشود :