خطايى ، على اكبر
139
خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين )
باب سيزدهم [ در بيان ] مقنن خطاى كه بود « 1 » و سبب آنچنان ضبط كردن خطاى چه بود و چند سال زنى پادشاهى كردن فصل ضابط و « 2 » مقنن خطاى شخصى بوده به نام بوجين گزين « 3 » . [ و ] پادشاه آن زمان عاجز آمد از ضبط خطاى . و در آن زمان بوجين گزين حكيمى بوده در علم سياق بر كمال آمده و با خان خطاى گفته اگر اجازت باشد ضبط خطاى بكنم و مضبوط سازم . خاتون « 4 » به دو تفويض كرده و او قانون نهاده و ضبط كرد . و سبب آنچنان [ ضبط ، آن ] بود كه در آن زمان پادشاه خطاى زنى بوده به نام لوزى خاتون . اثر ديوانگاه او و يسل امراى او و لشكر او همه از سنگ تراشيده ، و صورت آن عورت مقدار شصت گز هست كه بر كوهى نقش كردهاند و ديوى بوده به صورت خرى مىآمده و با او مجامعت مىكرده و صورت آن خر را نيز در آن ديوانگاه
--> ( 1 ) - سها : « كه بود » ندارد ( 2 ) - سها : « ضابط و » ندارد ( 3 ) - سها : بوجين كزين ، ق : فوجين كزين ( در همه موارد ) ( 4 ) - سها : « و مضبوط سازم . خاتون » ندارد