مىكنند و نيز در جشن شادى كه آن‌جا برگزار مىشود شركت مىكنند . روحانى بزرگ و رؤساى مدارس بغداد نيز در ميان زائران ديده مىشوند . چادر آن‌ها در ميان دشت ، زمينى به طول نيم مايل را دربر مى گيرد . فروشندگان عرب كالاهاى خود را به آن‌جا مىآورند . آن‌ها يك بازار سالانه كه به آن پرا « 1 » مىگويند برپا مىكنند . در مراسم روزهاى صلح توراتى ، را كه خود پيامبر نوشته است بيرون مىآورند و مىخوانند . بر روى قبر يزقل نبى هميشه يك چراغ روشن است كه فقط فتيله‌ى آن را عوض مىكنند و وقتى روغن آن تمام شد ، دوباره روغن مىريزند . اين كار از زمانى كه براى اولين بار پيامبر اين چراغ را روشن كرد ، ادامه دارد . بنيادى در آن‌جاست كه كتاب‌هاى به جا مانده از دوران معبد ، هم از دوره‌ى اول و هم از دوره‌ى دوم را در خود جاى داده است . زائران صدقات يك سال خود را جمع مىكنند و به كنيسه‌ى نبى مىدهند . به علاوه كنيسه صاحب تمام ثروتى است كه يهونيا شاه به آن جا هديه كرده و محمد المكتفى نيز بعدا آن را تأييد كرده است . عده‌اى از بزرگان بنى اسراييل نيز به عشق پيامبر كه آن‌ها او را دار ملىخا « 2 » مىنامند ، به اين كنيسه مىآيند

--> ( 1 ) . Pera . ( 2 ) . DarMelicha .