شكار زمرّده 14 - زمرّده حيوانى زهردار شبيه به ميمون است كه روى زمين حيوانى زهردارتر و برنده‌تر از آن نيست و زهر آن گرم و خشك است و بىدرنگ مىسوزاند . در اين بيابان درختان بزرگ و بلندى هست . هرگاه يك نفر از نوبه يا حبشه بخواهد از اين سمّ به دست آورد ظرفى و جارويى از سنگ فراهم مىكند ، البته اين‌ها بايد از سنگ كوه‌هاى معروف به اردكان « 1 » كه دور سرزمين زنگيان است باشد . بعد در اين صحرا ميان درختان آن‌جا وارد مىشود تا يكى از آن ميمون‌ها را ببيند ، چنان‌چه شخص ، ميمون را پيش از آن‌كه او را ببيند ، ديد ، فرار مىكند . و از يكى از آن درختان بالا مىرود آن ميمون همچنان [ ب 5 ] او را دنبال مىكند . اگر ميمون پيش از بالا رفتن وى از درخت به او برسد از سمّ خود بر وى مىدمد و شخص بىدرنگ مىميرد . و چنان‌چه پس از بالا رفتن از درخت به او برسد با خشم به او نگاه مىكند ، سپس به سوى او مىپرد و از سمّ خود بر او مىپاشد ، اگر سمّ به آن شخص برسد همان دم بر بالاى درخت مىميرد و تكه‌تكه مىشود و اگر آن سمّ به وى نرسد شكارچى به رهايى خود يقين پيدا مىكند و ميمون روى زمين مىافتد . آن‌گاه ميمون براى بار دوم مىپرد ولى به اندازهء نصف دفعهء اول نمىرسد و بر زمين مىافتد . سپس براى بار سوم مىپرد و به اندازهء بار دوم نمىرسد آن‌گاه روى زمين مىافتد و سپس فريادى بر مىآورد و زهره‌اش ( كيسهء صفرايش ) شكافته مىشود و كفى همچون شير از دهانش خارج مىشود . در اين هنگام شكارچى از بالاى درخت پايين مىآيد و جاروب و ظرف همراه خود را بيرون مىآورد و با جاروب آن كف را جمع‌آورى مىكند و در ظرف مىريزد . چنان‌چه جاروب و ظرف ، غير از سنگى كه ياد كرديم باشد ، شخص همان

--> ( 1 ) . 'Arkana Requena ? - . ( ازركان ) 'Adrakan يا Djibal al - Ardakan