سرزمين بابل است كه مردمان زيادى از بنى اسرائيل در اطراف آن زندگى مىكنند . 135 - كنيزى كه مسعودى از آن ياد كرده در همين سرزمين بوده است . او مىگويد : « كنيز مذكور دو سر داشت با يك بدن ، با دو دهان مىخورد و مىنوشيد . گاهى با يك دهان صحبت مىكرد و گاهى با ديگرى ، و چه بسا گاهى با هر دو دهان در آن واحد حرف مىزد . اين كنيز از شگفتىهاى دنيا است و اين تنها اندكى از قدرت خداوند متعال است » . وادى سبت 136 - اين درّه معروف به وادى سبت است و گفته مىشود كه آن رودخانه‌اى جارى از شن است . همچنين گفته شده كه اين رود در روز شنبه جريان ندارد . بنابراين عبور از آن ( در اين روز ) آزاد است ، ولى در غير روز شنبه احدى نمىتواند به دليل شدت سرعت و جريانش از آن عبور كند . اين رود از پاى كوهى واقع در سرزمين بابل كه به آن خليب « 1 » گفته مىشود ، سرچشمه مىگيرد . گفته شد كه در دو طرف كرانهء اين رودخانه دو نخل بلند وجود دارد [ ب 27 ] يكى در شرق و ديگرى در غرب آن است و هرگاه شب شنبه فرارسد هر يك به طرف ديگرى خم مىشود ، و با فرا رسيدن نيمه شب سر آن دو در ميان رودخانه به هم مىپيوندد ، و تا ظهر روز شنبه پيوسته به همان صورت باقى مىمانند . آن‌گاه كم‌كم از هم جدا مىشوند تا اين‌كه هنوز روز به پايان نرسيده به حالت اوّل خود بازمىگردند ، و اين طبيعت و شيوهء اين دو درخت در طول روزگار و در سرزمين بابل بوده است و خداوند به راز آن آگاه‌تر است .

--> ( 1 ) . Djabal al - Khalib .