ده من ، سه من است . دمّن در سمت جنوب بمپور است ، به فاصله نه فرسخ . عدد نفوس آنها سه هزار نفر . شغل آنها بيشتر فلّاحى و جولاهى . مرد جنگى آنها دويست نفر است . حيوان باركش آنها بيشتر شتر ، گاو نر و ماده به قدر حاجت دارند . در رودخانهء آنجا گراز بسيار است . در صحرا آهو و گرگ [ 116 ] مىباشد . درخت جنگل آنجا مثل فهره گز و كهور و كنار است . بزرگ و رئيس آنجا اعظم خان و پسر او بودند كه حكايت او در تفصيل فهره مرقوم شده است . سرباز « 1 » سرباز ، هوايش گرم ، آبش رودخانه كه اوّل آن از سه فرسنگى مگس است و به سمت مغرب مىرود موسوم است به رودخانه سرباز . در امتداد سى فرسخ متجاوز از اين رودخانه نهرها بريدند و زراعت و نخيلات دارد [ 117 ] و هر نهرى موسوم به اسمى و بعضى از نهرها هم قلعه دارد و قلعجات معروف آنجا عرض مىشود : اوّل بسكند بروزن هرچند ، دوم كران بر وزن دخان ، 3 . اشار بر وزن بهار ، 4 . ايرافشان بر وزن شيربخشان ، 5 . سرباز بر وزن شهباز ، 6 . دوب بر وزن توپ ، 7 . كور بر وزن پسر ، 8 . كتى به ضم كاف عربى و تاء فوقانى مكسوره و سكون ياء تحتانى ، 9 . اصول كان بر وزن فضول خان ، 10 . پارود بر وزن ساروج ، 11 . فيروزآباد ، 12 . بافتان بر وزن ناكسان . فاضل‌آب اين رودخانه مىرود به جدكال در خندقى كه تفصيل او پيش عرض شد ، جمع مىشود [ 118 ] به مصرف شرب مردم و حيوان سكنه آنجا مىرسد . محصول آنجا گندم و جو و ذرّت و باقلا و برنج است . هواى آنجا نهايت گرمى را دارد . معادل سه كرور از اين اجناس عمل مىآيد . چهار كرور خرما نيز مىشود ، خرماى آنجا را به جدكال و بندر چابهار مىبرند . عدد نفوس آنها چهل هزار نفر متجاوز است كه دوازده هزار تفنگچى دارد . زبانشان بلوچى ، مذهبشان بعضى سنّى و بعضى ذكرى . اين ذكرىها [ 119 ] اعتقادى به مذهب شيعه و سنّى ندارند ، سالى

--> ( 1 ) . سرباز : بر وزن خروار و شهباز .