آب‌انبار چهل پايه و ساختمان كاروانسراى وكيل در كرمان از يادگارهاى اوست . همچنين يك صحن به سه صحن آستانهء مباركهء شاه نعمت اللّه ولى افزود كه به صحن وكيل الملكى معروف گرديد . به دستور وى بود كه دوازده نفر از زنان كرمان پته‌اى را براى مزار شاه نعمت اللّه ولى بافتند كه در نوع خود بىنظير است و در موزهء آستانهء شاه ولى در ماهان نگهدارى مىشود . نك : شرح حال رجال ايران ، ج 4 ، ص 62 ؛ گاهشمار تاريخ كرمان ( سالاريه ) ، ج 1 ، ص 468 به بعد . ص 49 محمود افغان فرزند ميرويس ، زمانى كه اسد اللّه فرزند عبد اللّه خان هرات و غوريان را به تصرّف خود درآورد محمود از قندهار حركت كرده و اسد اللّه را مقتول نمود ، شاه سلطان حسين اين امر را از خدمات او شمرد ، خلعت و شمشير برايش فرستاد و ايالت قندهار را به وى واگذار كرد . محمود كه با غلبه بر عموى خود عبد العزيز در اندك مدّتى قلمرو خود را تا سرحدّ سيستان گسترش داده بود ، در اوّل محرم 1134 ق ، بر كرمان دست يافت و به قتل و غارت شهر و نواحى آن پرداخت ، سپس به طرف اصفهان حركت كرد . در گلون‌آباد بر سپاه شاه سلطان حسين پيروز شد و اصفهان را به محاصره گرفت و ، سرانجام ، در دوازدهم محرم 1135 ق شاه سلطان حسين در فرح‌آباد پيش محمود رفت و تاج پادشاهى را تسليم وى نمود و ، بدين ترتيب ، اصفهان سقوط كرد و محمود در 14 محرم وارد اصفهان شد . محمود ابتدا با مردم اصفهان حسن سلوك داشت امّا پس از چندى تغيير رفتار داده دست به كشت و كشتار زد . در اكثر نقاط ايران مردم سر به شورش برداشتند ، كار محمود كم‌كم به جنون كشيد و ، سرانجام ، در 1137 ق به دست پسرعمش اشرف به قتل رسيد . نك : انقراض سلسلهء صفويه ، ص 34 به بعد ؛ تاريخ مفصل ايران ، صص 705 ، 706 ، 707 . ص 49 ميرزا حسين قلىخان راينى از بزرگان و رؤساى كرمان كه در زمان تسلّط تقى خان درانى بر كرمان ، در سال 1177 ق ، به همراه چند تن از كرمان بيرون آمد و محمّد امين خان گروسى ، سردار زند را با سپاه به شهر آورد .