( يام ) استفاده مىنمودند و محتملا رئيسان و كارمندان مغول در اين زمينه از ايشان حمايت مىكردند . فقط پس از جلوس منكوقاآن قرار شد كه هيچ پيكى از ايستگاه پستى بيش از 14 اسب نگيرد و مراكب پستى از طرف كسانى كه براى امور خصوصى خويش مسافرت مىكردند مورد استفاده قرار نگيرند . و پيكان به سختى از گرفتن اسب از مردم عادى منع شدند « 1 » . تعيين ميزان مال و خراج نيز ، چون نظارتى بر اعمال حكام و عمال وصول وجود نداشت ، نمىتوانست تأثيرى داشته باشد . خلفا و سلاطين اسلامى و اوكتاى قاآن براى بناى ساختمانها و به راه انداختن مجالس بزم و سرور خويش به پول احتياج داشتند و بيشتر از حاكمى راضى بودند كه وجوه بيشترى براى ايشان ارسال مىداشته و هيچگاه از خود نمىپرسيدند كه اين هديه‌ها و وجوه به چه بهاى گرانى براى مردم تمام شده است ، و اوكتاى قاآن كه براى ساختمانها و سورها و طويهاى خود نياز به پول داشت ، به احتمال قوى حتى اگر چنين نظارتى براى وى مقدور مىبود نيز به اعمال آن رضا نمىداد . در چين مالياتها را به رغم اندرزها و توصيهء مصرانهء اليوى چو - تساى به عبد الرحمن مسلمان به مقاطعه دادند « 2 » . محتملا شيوهء مقاطعه در ديگر بخشهاى پادشاهى مغول

--> ( 1 ) - رشيد الدين ، نسخهء خطى GPB ، V ، 3 ، 1 ، ورق 208 ؛ نسخهء خطى GPB درن 289 ، ورق 205 ، ( چاپ بلوشه ، 312 - 311 ) . 266 - 265 . D ' Ohsson , « Histoire des mongols » , t . II , PP . ( 2 ) - « يوآن - شى » ، ترجمهء بيچورين ، 281 . در تأليف ياكينف اسم خاص به خطا تعبير شده است . و در كتاب Yeliu - hsou - thsou ) Abel - Remusat ) درست است . به گفته جوينى ( نسخه خطى GPB ، IV ، 2 ، 34 ؛ ورق 87 ؛ ( چاپ قزوينى ، I ، 199 ) ) عبد الرحمن از طرف فرمانفرماى چين پس از مرگ اوكتاى قاآن