ابو على و فائق به متصرفات خاندان بويه پناه بردند . بخشى از عوايد ناحيهء گرگان به ايشان داده شد ، ولى از بذل مساعدت ديگرى جدا امتناع گشت . در بهار سال 385 هجرى / 995 ميلادى « 1 » به متابعت از خواست فائق و به رغم اندرز ابو على قرار شد بارى ديگر به خراسان حمله شود . و توانستند محمود را شكست داده نيشابور و طوس و چند شهر ديگر را اشغال كنند . ولى هيچ يك از عاصيان به فتح و موفقيت نهائى اميدوار نبود . و هريك جداگانه مى - كوشيد با دولت مربوط شده شخصا فرمان عفو خويش را دريافت دارد . پيكار قطعئى كه به پيروزى كامل سبكتگين و متحدان وى پايان يافت ( اين بار شخص نوح نتوانست وارد كار زار شود ) در حوالى طوس وقوع يافت . هر دو عاصى اصلى به سرخس و از آنجا به آمل [ آمل تركستان ] گريختند و چون سبكتگين با سپاهيان كثير خود نمىتوانست در بيابان به سرعت ايشان قطع منازل كند - از اين برترى خويش استفاده كردند . هر دو نفر از آمل رسولانى به بخارا فرستاده دست توسل به عنايت و بخشش نوح زدند . دولت خواهش فائق را شديدا رد كرد . ولى عفو كامل ابو على را وعده داد . و به وى دستور داده شد به گرگانج رفته در نزد امير ابو العباس مأمون بن محمد بسر برد . هدف دولت اين بود كه در ميان نيروهاى عاصيان تفرقه اندازد و اين منظور

--> خيانت آتى دارا خبر داشت در حضور جاسوس ابو على گفت كه دارا و فائق و برادر ابو على - ابو القاسم - وعده داده‌اند كه هنگام پيكار به طرف لشكر دولت آيند و يكى از ايشان قول داده است كه خود ابو على را به دست سبكتگين دهد . و بدين‌سبب چون دارا بسوى دشمن رفت ابو على از دو متحد ديگر خويش نيز سلب اعتماد نمود . ( 1 ) - به گفتهء عتبى ( عتبى - منينى ، I ، 205 ) در ربيع الاول 385 هجرى ( 5 آوريل - 4 مه 955 ميلادى )